چه بپرسى تو را از آن آگاه مى‌كنم. گفت: فدايت شوم در مورد فلانى و فلانى چه مى‌گوييد؟ فرمود: در كتاب خدا، خمس، انفال و برگزيده اموال براى ماست، به خدا قسم آن دو نفر، اولين كسانى هستند كه به حق ما كه در كتاب خدا ذكر شده، ظلم كردند... .

ضمير متكلم در حديث به قرينه عبارت ذيل آن دقيقاً به ائمه اشاره دارد، از اين رو دلالت حديث بر اختصاص انفال به ائمه(ع) نيز واضح است، ولى سند حديث به سبب وجود جعفر بن محمد بن حكيم ضعيف است.

٥ ـ حديثى كه در مقنعه شيخ مفيد به صورت مرسل از امام صادق(ع) نقل شده است:

نحن قوم فرض اللّه‌ طاعتنا فى القرآن، لنا الأنفال و لنا صفوالمال...؛ (٢٦)

ما كسانى هستيم كه خداوند اطاعتشان را در قرآن واجب كرده، انفال و برگزيده از مال براى ما است.

اين حديث نيز در دلالت مانند حديث قبلى است، ولى مرسل است.

٦ ـ حديث مرسل از حريز از امام كاظم(ع) به نقل از عياشى:

كل أرض باد أهلها فذلك الأنفال فهو لنا (٢٧)

حريز مى‌گويد: از امام(ع) در مورد انفال سؤال كردم، فرمودند: هر زمينى كه اهالى آن هلاك شده باشند انفال است و براى ما است.

دلالت اين حديث همانند حديث قبل، بوده و مانند آن مرسل است.

٧ ـ حديث مرسل از زراره و محمد بن مسلم و ابى بصير به نقل از عياشى:

إنّهم قالوا له: ما حق الامام في أموال الناس؟ قال: الفيء والأنفال والخمس... (٢٨)؛

(٢٦) همان، باب ١ از ابواب انفال، ج٦، ص٣٦٥، ح٢١.
(٢٧) همان، باب ١ از ابواب انفال، ج٦، ص٣٧٢، ح٢٦ و ٢٨.
(٢٨) وسائل الشيعه، باب ١ از ابواب انفال، ج٦، ص٣٧٢، ح٢٦ و ٢٨.