معين از سلول‌هاى مشابه مى‌رسد. وقتى به يك دسته ٣٢ تايى رسيد، نسل‌هاى بعدى از اين سلول‌هاى تكثير شده براساس كاركردهاى تخصصى تقسيم شده و هر يك وظايفى خاص را انجام مى‌دهند و سلول‌هاى اعضاى مختلف بدن را به وجود مى‌آورند و جنين رشد مى‌كند. (٣)

با اين توضيحات معلوم مى‌شود اگر زنى كه در سيتوپلازم او نارسايى وجود دارد، پس از همبسترى با شوهر خود، هسته تخمك تلقيح شده او را در تخمك بدون هسته زن ديگرى قرار دهند تا جنين از سيتوپلازم سالم او استفاده كند، مادر حقيقى اين جنين، زن نخست است و زن دوم كه صاحب سيتوپلازم است مادر جنين نيست؛ زيرا سيتوپلازم صرفاً غذا بوده و سلولى كه در رحم زن دوم رشد كرده، با هسته تخمك زن اول بوده است.

قسم سوم، شبيه سازى: آن است كه سلول تخمكى را كه تلقيح نشده است، از زن گرفته و هسته آن جدا شود و از ناحيه ديگر، سلولى از اعضاى يك مرد يا زن را ـ اگر چه همان زن صاحب تخمك باشد ـ مثلاً سلول پوست او را جدا كنيم و آن را در تخمكى قرار دهيم كه هسته آن جدا شده بود، سپس سلول تشكيل شده را درون رحم زن قرار دهيم تا شروع به تكثير كند و به ٣٢ سلول برسد و پس از آن به مراحل رشد جنين برسد ، طفلى به دنيا مى‌آيد كه از همه جهت و از هر حيث، نسخه دوم از همان انسانى است كه سلول پوست را از او گرفته بوديم.

سلول تخمك زن، ٢٣ كروموزوم دارد و نمى‌تواند تكثير پيدا كند و به مرحله جنين كامل برسد، ولى عضوى كه سلول آن را گرفته‌ايم، داراى ٤٦ كروموزوم است بنابراين اگر آن را به جاى هسته سلول تخمك قرار دهيم، سلول به دست آمده از اين دو، مى‌تواند تكثير يابد و به مرحله جنين كامل برسد و به صورت طفلى از مادر متولد شود.

(٣) همان، ص٣.