بودن بدون فرق بين مرد و زن ـ مانند حرمت ازدواج وجواز نگاه كردن ـ مترتّب باشد، برحال خود باقى مى‌مانند؛ زيرا موضوع ها باقى هستند. به خلاف احكامى كه بربقاى عناوين مختصّ به مرد يا زن مانند پسر، دختر، برادر، خواهر و مانند آنها، مترتّب مى‌شود؛ زيرا اين احكام به جهت اين كه موضوعشان هم اكنون صدق نمى كند، باقى نمى‌مانند. بنابراين اگر شخصى پسر باشد و قبل از مرگ پدرش تغيير جنسيّت دهد، مانند پسران ارث نمى برد؛ بلكه مانند دختر ارث مى‌برد؛ زيرا ملاك آن است كه اين عناوين در حال مرگ [ مورّث] فعليّت داشته و صدق كند. لذا اگر مورّث بميرد و از او پسر جديد( بعد از تغيير جنسيّت) و دختر جديد باقى بماند، مرد فعلى دو برابر زن ارث مى‌برد. ساير طبقات نيز چنين است؛ زيرا ادله ارث اطلاق دارند و همان طور كه شامل زن و مردقبلى(قبل از تغيير جنسيّت) مى‌شوند، شامل زن و مرد جديد هم مى‌شوند؛ مانند اين آيه:

{ للرّجال نصيب ممّا ترك الوالدان والا قربون و للنّساء نصيب ممّا ترك الوالدان و الا قربون ممّا قلّ منه أوكثر نصيبا مفروضا؛ } (٣٣)

براى مردان، از آنچه پدر و مادر و خويشاوندان از خود برجاى مى‌گذارند، سهمى است و براى زنان نيز از آنچه پدر و مادر و خويشاوندان مى‌گذارند، سهمى؛ خواه آن مال كم باشد يا زياد. اين سهمى تعيين شده و پرداختنى است.

و مانند اين قول خداوند بزرگ:

{ يوصيكم اللّه‌ في أولادكم للذّكر مثل حظّ الانثيين} ؛ (٣٤)

خداوند درباره فرزندانتان به شما سفارش مى‌كند كه سهم(ميراث) پسر، به اندازه سهم دو دختر باشد.

سپس عنوان پدر و مادر، اگر درصورت تغيير جنسيّت ثابت بمانند ـ چنان كه ظاهر

(٣٣) نساء، آيه٧.
(٣٤) همان،ص١١.