جعفر (ع) فرموده است: بر طبق قیاس عمل نکنید. هر چیزی که با قیاس درست شود با قیاس نیز شکسته می‌شود.» [١]
همچنین در روایت محمّد بن عبیده آمده است که امام هادی (ع) به من فرمود:
یا محمّد، أنتم أشدّ تقلیداً أم المرجئة؟ قال: قلت: قلّدنا وقلّدوا، فقال: لم أسألک عن هذا، فلم یکن عندی جواب أکثر من الجواب الأوّل، فقال أبو الحسن (ع): إنّ المرجئة نصبت رجلًا لم تفرض طاعته وقلّدوه، وإنّکم نصبتم رجلًا وفرضتم طاعته، ثمّ لم تقلّدوه فهم أشدّ منکم تقلیداً.
ای محمّد! آیا شدّت تقلید شما بیشتر است یا شدّت تقلید مرجئه؟ عرض کردم: ما اهل تقلید هستیم و آنها نیز اهل تقلیدند. امام فرمود: از این سؤال نکرده‌ام [از اصل تقلید سؤال نکردم بلکه از شدّت آن سؤال کردم]. احمد بن محمّد می‌گوید: و من جوابی بیش از آنچه در جواب اول گفتم، نداشتم. آنگاه امام (ع) فرمود: مرجئه مردی را که اطاعت از او را واجب نمی‌دانند، نصب کردند و از او تقلید کردند. و شما مردی را که اطاعت از او را واجب می‌دانید نصب کردید و از او تقلید نکردید. بنابراین شدّت تقلید آنها از شما بیشتر است.» [٢]
خلاصه اینکه: گوش دادن به عمری و اطاعت کردن از او و پسرش، که در خبر احمد بن اسحاق آمده بود عبارت است از تقلید از آنها به عنوان اینکه آنها مورد اعتماد و مأمون هستند. بنابراین تقلید از هر کسی که ثقه و مأمون است جایز است. همچنانکه بر هر ثقۀ مأمونی، افتاء به روایاتی که نزدش است جایز است بدون اینکه قید جنیسیت در این امر دخالت داشته باشد. بلکه آنچه از این قبیل اخبار استفاده می‌شود این است که برای هر ثقۀ مأمونی، اعمّ از زن یا مرد، افتاء به احادیثی که از ائمّه نزد آنان است جایز است.
٥. علی بن مسیب همدانی می‌گوید: به امام رضا (ع) عرض کردم:

[١]. وسائل اشلیعه، ج ٢٧، ص ٥٨، باب ٦ از ابواب صفات قاضی، حدیث ٤١.
[٢]. وسائل الشیعه، ج ٢٧، ص ١٢٥، باب ١٠ از ابواب صفات قاضی، حدیث ٢.