بررسی و انتقاد قرار داده است. [١]
٣. الفیض، محمّد فیض قمّی (م ١٣٧٠ ه. ق) چاپ ١٣٦٩ ه. ق.
کتاب در دو بخش سامان یافته، در بخش دوم، به موضوع مورد نظر پرداخته شده است. از نظر نویسنده، نجاست از مایع متنجّس به اشیاء دیگر سرایت می‌کند بر خلاف جامد متنجّس. البتّه نجاست از مایع ذوّم که با مایع اوّل برخورد کرده است به چیز دیگر سرایت نمی‌کند.
٤. ابوالمجد محمّدرضا اصفهانی در سالۀ مستقلّی ثابت کرده است نجاست از متنجّس سرایت نمی‌کند. این اثر در پایان. وقایة الایام به چاپ رسیده است. [٢]
٥. تنجّس ملاقی المتنجّس، سیّد حسین خوانساری (م ١١٩١ ه. ق)، اصفهان، چاپ ١٣٣٧ ه. ش).
نویسنده ثابت کرده است نجاست از متنجّس سرایت می‌کند. این رساله با مقدّمه‌ای از سیّد احمد روضاتی ضمیمه کتاب «النهریة» به چاپ رسیده است.
٦. حکم متنجّس، سیّد حسین بن ابی القاسم حسینی موسوی (ق ١٣)، خطی، کتابخانۀ آیت اللّٰه العظمی مرعشی، ش ١٥١٩.
در این رساله اثبات شده است آنچه با متنجّس برخورد کند نجس می‌شود. نویسنده- در این کتاب به دلایل مخالفان نیز پاسخ داد است.
٧. رسالة فی تنجیس المتنجّس، محمّدجواد بن حسن بلاغی (م ١٣٥٢ ه. ق).

[١]. الذریعه، ج ١٥، ص ٢٣٦.
[٢]. مقدّمۀ «تنجس ملاقی المتنجسّ»، ص ١٤٧.