فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٥٢٥ - خوردنيهاى بهشت
ويطاف عليهم بانية مّن فضّة وأكواب كانت قواريرا.
انسان (٧٦) ١٥
ويطوف عليهم ولدن مّخلّدون ....
انسان (٧٦) ١٩
٤٠٥) خدمتكاران بهشت، در سن نوجوانى و بسيار خوش چهره:
ويطوف عليهم غلمان لّهم كأنّهم لؤلؤ مّكنون.
طور (٥٢) ٢٤
٤٠٦) خدمتگزاران بهشت، جوانانى آراسته و گوشواره بر گوش:
يطوف عليهم ولدن مّخلّدون. [١]
واقعه (٥٦) ١٧
ويطوف عليهم ولدن مّخلّدون ....
انسان (٧٦) ١٩
٤٠٧) خدمتگزاران بهشت، همواره و جاودانه در حال جوانى:
يطوف عليهم ولدن مّخلّدون. [٢]
واقعه (٥٦) ١٧
ويطوف عليهم ولدن مّخلّدون ....
انسان (٧٦) ١٩
٤٠٨) خدمتكاران بهشت، حامل جامها، آبريزها و پيالههايى از آشاميدنيهاى بهشتى:
يطوف عليهم ولدن مّخلّدون* بأكواب و أباريق و كأس مّن مّعين.
واقعه (٥٦) ١٧ و ١٨
٤٠٩) خدمتكاران بهشت، فرزندان نابالغ از دنيا رفته:
ويسقون فيها كأسا كان مزاجها زنجبيلا* ويطوف عليهم ولدن مّخلّدون .... [٣]
انسان (٧٦) ١٧ و ١٩
٤١٠) خدمتكاران بهشت، همچون مرواريدهاى پراكنده:
ويطوف عليهم ولدن مّخلّدون إذا رأيتهم حسبتهم لؤلؤا مّنثورا.
انسان (٧٦) ١٩
٤١١) خدمتكاران بهشتى، همچون مرواريد نهفته در صدف:
ويطوف عليهم غلمان لّهم كأنّهم لؤلؤ مّكنون.
طور (٥٢) ٢٤
خرماى بهشت---) همين مدخل، ميوههاى بهشت، انواع ميوههاى بهشت، خرما
خلقت بهشت---) همين مدخل، فعليّت بهشت
خوردنيهاى بهشت
٤١٢) طمع جهنّميان به خوردنيهاى بهشت:
ونادى أصحب النّار أصحب الجنّة أن أفيضوا علينا من المآء أو ممّا رزقكم اللّه ....
اعراف (٧) ٥٠
٤١٣) خوردنيهاى ويژه بهشتى در اختيار اهل آن، در صبحگاهان و شامگاهان:
لّايسمعون فيها لغوا إلّاسلما ولهم رزقهم فيها بكرة وعشيًّا. [٤]
مريم (١٩) ٦٢
[١] برخى «مخلّدون» را مشتق از «خلد» به معناى گوشواره دانستهاند. (مجمعالبيان، ج ٩- ١٠، ص ٣٢٧)
[٢] خدمتگزاران بهشت به «خلود» وصف شدهاند؛ يعنى همواره بر صفت جوانى خود مىباشند و هيچگاه مرگ و پيرى آنان را درنمىيابد. (مجمعالبيان، ج ٩- ١٠، ص ٣٢٧)
[٣] «ولدان مخلّدون» در روايتى از پيامبراكرم (ص) و على (ع) به فرزندان نابالغى كه قبل از بلوغ، از دنيا رفتهاند تفسير شده است. (مجمعالبيان، ج ٩- ١٠، ص ٣٢٧)
[٤] با توجّه به اينكه از آيات قرآن استفاده مىشود كه بهشتيان هر چه بخواهند در اختيارشان قرار مىگيرد منظور از «بكرة و عشيّاً» روزيهاى ويژه است. از رسول گرامى اسلام (ص) نقل شده است: هداياى جالب و ويژه از سوى خداوند در اوقاتى كه در اين دنيا نماز مىخواندند در بهشت به آنها مىرسد. (روحالمعانى، ج ٩، جزء ١٦، ص ١٦٤)