فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ١٥١ - زمينه بدا
بدا در عذاب قوم يونس
٢) حصول بدا در عذاب موعود قوم يونس، به دنبال ايمان آوردن آنها:
... إلّا قوم يونس لمّا ءامنوا كشفنا عنهم عذاب الخزى .... [١]
يونس (١٠) ٩٨
بدا در مدّت ميقات موسى (ع)
٣) حصول بدا و افزايش ده روز به مدّت وعده سى روز خداوند با موسى (ع) براى عبادت و مناجات:
و وعدنا موسى ثلثين ليلة و أتممنها بعشر فتمّ ميقت ربّه أربعين ليلة .... [٢]
اعراف (٧) ١٤٢
بدا در ورود بنىاسرائيل به ارض مقدّس
٤) وقوع بدا در وارد شدن بنىاسرائيل به سرزمين مقدّس، در پى اطاعت نكردن آنان از فرمان موسى (ع):
يقوم ادخلوا الأرض المقدّسة الّتى كتب اللّه لكم ...* قال فإنّها محرّمة عليهم أربعين سنة .... [٣]
مائده (٥) ٢١ و ٢٦
٥) فسق بنىاسرائيل، زمينه به وجودآمدن بدا در وارد شدن به سرزمين مقدس:
قال فإنَّها محرَّمة عليهم أربعين سنة يتيهون فى الأرض فلاتأس على القوم الفسقين.
مائده (٥) ٢٦
زمينه بدا
٦) عملكرد آدمى، زمينه بدا و تغيير مقدرات الهى:
قال فإنَّها محرَّمة عليهم أربعين سنة يتيهون فى الأرض فلاتأس على القوم الفسقين.
مائده (٥) ٢٦
٧) تسليم شدن ابراهيم (ع) و اسماعيل (ع) در برابر فرمان الهى و اجراى آن، زمينه بروز بدا:
فلمّا أسلما و تلّه للجبين* وندينه أن يإبرهيم* قد صدّقت الرّءيا ...* و فدينه بذبح عظيم.
صافات (٣٧) ١٠٣- ١٠٥ و ١٠٧
٨) ايمان آوردن قوم يونس، زمينهاى براى رفع عذاب موعود از آنها:
... إلّا قوم يونس لمّا ءامنوا كشفنا عنهم عذاب الخزى ....
يونس (١٠) ٩٨
[١] امام صادق (ع) فرمود: يونس (ع) قومش را به ايمان دعوت مىكرد و آنها اجابت نكردند؛ سپس بر آنان نفرين كرد. خداوند به وى وحى كرد كه در فلان روز عذاب بر آنها نازل مىشود و ايشان در آن روز گريه كرده (توبه نمودند) و خدا عذاب را از آنها برگرداند. (تفسير قمى، ج ١، ص ٣١٨)
[٢] از امام باقر (ع) درباره آيه «و واعدنا موسى أربعين ليلة» نقل شده است: علم و تقدير الهى اين بود كه سى شب باشد؛ سپس بدا حاصل شد و ده روز اضافه شد؛ پس ميقات موسى (ع) چهل شب شد. (تفسير البرهان، چاپ رحلى، ج ٢، ص ٥٧٩- ٥٨٠، نقل به معنا)
[٣] امام صادق (ع) فرمود: خداوند ورود به سرزمين مقدّس را براى قوم موسى نوشته بود؛ سپس از آنها محو كرد و براى فرزندانشان نوشت. (تفسير عيّاشى، ج ١، ص ٣٠٤)