فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٤٧٣ - باغهاى بهشت
اوقات بهشت
٤٣) مقرّر شدن روزى ويژه براى بهشتيان، در صبحگاهان و شامگاهان:
لّايسمعون فيها لغوا إلّاسلما ولهم رزقهم فيها بكرة وعشيًّا* تلك الجنّة الّتى نورث من عبادنا من كان تقيًّا. [١]
مريم (١٩) ٦٢ و ٦٣
اهلكتاب و بهشت
٤٤) ورود اهلكتاب به بهشت، در گرو ايمان و تقواپيشگى آنان:
ولو أنّ أهل الكتب ءامنوا واتّقوا لكفّرنا عنهم سيّاتهم ولأدخلنهم جنَّت النّعيم.
مائده (٥) ٦٥
نيز---) همين مدخل، مسيحيان و بهشت، يهود وبهشت
باغهاى بهشت
٤٥) بهشت، داراى باغهاى گوناگون:
... جنَّت تجرى من تحتها الأنهر ....
بقره (٢) ٢٥
نيز---) آلعمران (٣) ١٥ و ١٣٦ و ١٩٥ و ١٩٨؛ نساء (٤) ١٣ و ٥٧ و ١٢٢؛ مائده (٥) ١٢ و ٦٥ و ٨٥ و ١١٩؛ توبه (٩) ٢١ و ٧٢ و ٨٩ و ١٠٠؛ يونس (١٠) ٩؛ رعد (١٣) ٢٣؛ ابراهيم (١٤) ٢٣
... جنَّت ....
حجر (١٥) ٤٥
نيز---) نحل (١٦) ٣١؛ كهف (١٨) ٣١ و ١٠٧؛ مريم (١٩) ٦٠ و ٦١؛ طه (٢٠) ٧٦؛ حج (٢٢) ١٤ و ٢٣ و ٥٦؛ فرقان (٢٥) ١٠؛ لقمان (٣١) ٨؛ سجده (٣٢) ١٩؛ فاطر (٣٥) ٣٣؛ صافات (٣٧) ٤٣؛ ص (٣٨) ٥٠؛ غافر (٤٠) ٨؛ شورى (٤٢) ٢٢؛ دخان (٤٤) ٥٢؛ محمد (٤٧) ١٢؛ فتح (٤٨) ٥ و ١٧؛ ذاريات (٥١) ١٥؛ طور (٥٢) ١٧؛ قمر (٥٤) ٥٤؛ رحمان (٥٥) ٤٦ و ٥٤ و ٦٢؛ واقعه (٥٦) ١٢؛ حديد (٥٧) ١٢؛ مجادله (٥٨) ٢٢؛ صف (٦١) ١٢؛ تغابن (٦٤) ٩؛ طلاق (٦٥) ١١؛ تحريم (٦٦) ٨؛ قلم (٦٨) ٣٤؛ معارج (٧٠) ٣٥؛ مدثر (٧٤) ٤٠
إنّ للمتّقين مفازا* حدائِق وأعنبا.
نبأ (٧٨) ٣١ و ٣٢
... جنَّت ....
بروج (٨٥) ١١
جزاؤهم عند ربّهم جنَّت ....
بينه (٩٨) ٨
٤٦) بهشت، داراى باغهاى خرّم و سرسبز با درختانى انبوه:
... والّذين ءامنوا وعملوا الصَّلحت فى روضات الجنّات .... [٢]
شورى (٤٢) ٢٢
٤٧) سرسبزى زمين باغهاى بهشت:
فأمّا الّذين ءامنوا وعملوا الصَّلحت فهم فى روضة يحبرون.
روم (٣٠) ١٥
٤٨) باغ بهشت، داراى درختانى به هم پيچيده:
... الجنّة .... [٣]
بقره (٢) ٨٢
نيز---) بقره (٢) ١١١ و ٢١٤ و ٢٢١؛ آلعمران (٣) ١٣٣
[١] با توجّه به اينكه از آيات قرآن استفاده مىشود كه بهشتيان هر چه بخواهند در اختيارشان قرار مىگيرد منظور از «بكرة و عشيّاً» روزيهاى ويژه است. از رسول گرامى اسلام (ص) نقل شده است: هداياى جالب و ويژه از سوى خداوند در اوقاتىكه در اين دنيا نماز مىخواندند، در بهشت به آنها مىرسد. (روحالمعانى، ج ٩، جزء ١٦، ص ١٦٤)
[٢] «روضه» به زمين سرسبز و «جنّة» به زمينى كه داراى درختان به هم پيچيده باشد، مىگويند. (مجمعالبيان، ج ٩- ١٠، ص ٤٢)
[٣] «جنّة» به زمينى گفته مىشود كه داراى درختان به هم پيچيده باشد. (مجمعالبيان، ج ٩- ١٠، ص ٤٢)