فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٤٥٨ - بوى مشك
بوى انسان
٢) هر يك از انسانها، داراى بويى مخصوص به خويش:
ولمّا فصلت العير قال أبوهم إنّى لأجد ريح يوسف .... [١]
يوسف (١٢) ٩٤
بوى بد
٣) لجنِ بدبو، عنصر مادّى خلقت آدم (ع):
ولقد خلقنا الإنسن من صلصل مّن حمإ مّسنون.
حجر (١٥) ٢٦
... إنّى خلق بشرا مّن صلصل مّن حمإ مّسنون.
حجر (١٥) ٢٨
قال لم أكن لأسجد لبشر خلقته من صلصل مّن حمإ مّسنون.
حجر (١٥) ٣٣
٤) غروب خورشيد در چشمهاى داراى گِل سياهِ بدبو، در نگاه ذوالقرنين:
حتّى إذا بلغ مغرب الشّمس وجدها تغرب فى عين حمئة .... [٢]
كهف (١٨) ٨٦
بوى پيراهن يوسف
٥) پيراهن يوسف، داراى بوى مخصوص به يوسف (ع):
اذهبوا بقميصى هذا ...* ولمّا فصلت العير قال أبوهم إنّى لأجد ريح يوسف ....
يوسف (١٢) ٩٣ و ٩٤
بوى ريحان بهشتى
٦) استشمام بوى ريحان بهشتى از مقرّبان، به هنگام مرگ:
فأمّا إن كان من المقرّبين* فروح وريحان وجنّت نعيم.
واقعه (٥٦) ٨٨ و ٨٩
بوى شرابهاى بهشتى
١. بوى زنجبيل
٧) نوشيدنى ابرار در بهشت، داراى عطر و بوى زنجبيل:
إنّ الأبرار ...* ويسقون فيها كأسا كان مزاجها زنجبيلا. [٣]
انسان (٧٦) ٥ و ١٧
٢. بوى كافور
٨) نوشيدنى ابرار در بهشت، داراى عطر و بوى كافور:
إنّ الأبرار يشربون من كأس كان مزاجها كافورا. [٤]
انسان (٧٦) ٥
٣. بوى مشك
٩) شراب بهشتيان (ابرار)، داراى بوى مطبوع مشك:
إنّ الأبرار لفى نعيم* يسقون من رّحيق مّختوم* ختمه مسك ....
مطففين (٨٣) ٢٢ و ٢٥ و ٢٦
١٠) ظرف شراب بهشتيان، مهر و موم شده، به وسيله نوعى مشك خوش بو:
إنّ الأبرار لفى نعيم* يسقون من رّحيق
[١] احتمال دارد كه بوى استشمام شده مربوط به پيراهن يوسف نبوده و از خود آن حضرت بوده است كه با الغاى خصوصيت، مىتوان استفاده كرد كه هر انسانى بوى خاصى دارد.
[٢] «حَمِئَة» به معناى گِل سياهِ بدبوست. (مجمعالبيان، ج ٥- ٦، ص ٧٥٧)
[٣] عربها از زنجبيل براى خوشبو كردن استفاده مىنمودهاند، از اين رو قرآن فرموده است كه شراب بهشتيان با زنجبيل مخلوط است. (مجمعالبيان، ج ٩- ١٠، ص ٦٢٢)
[٤] مقصود، كافورى است كه بوى خوش دارد و آن مانند كافور دنيا نيست. (مجمعالبيان، ج ٩- ١٠، ص ٦١٦)