إنّ هذا القرءان يهدى للّتى هى أقوم ويبشّر المؤمنين الّذين يعملون الصَّلحت أنّ لهم أجرا كبيرا* وأنّ الّذين لايؤمنون بالأخرة أعتدنا لهم عذابا أليما. [١]

اسراء (١٧) ٩ و ١٠

٤٠) بشارت قرآن به پاداش نيكو براى مؤمنان نيك‌كردار:

قيّما لّينذر بأسا شديدا مّن لّدنه ويبشّر المؤمنين الّذين يعملون الصَّلحت أنّ لهم أجرا حسنا.

كهف (١٨) ٢

٤١) بشارت برخوردارى از همسران بهشتى، به مؤمنان نيك‌كردار:

وبشّر الّذين ءامنوا وعملوا الصَّلحت أنّ لهم جنَّت ... ولهم فيها أزوج مّطهّرة ....

بقره (٢) ٢٥

٤٢) قرآن و آيات آن، هدايت و بشارت براى اهل ايمان:

طس تلك ءايت القرءان وكتاب مّبين‌* هدى وبشرى‌ للمؤمنين.

نمل (٢٧) ١ و ٢

بشارت پيروزى به مؤمنان---) همين مدخل، بشارت پيروزى‌

بشارت‌هاى قرآن به مؤمنان---) همين مدخل، بشارت به مؤمنان نيك‌كردار

بشارت به نبوّت محمّد (ص)---) همين مدخل، بشارتهاى عيسى (ع)

بشارت پاداش‌

٤٣) پيامبر (ص) مأمور بشارت دادن پيروان قرآن و خداترسان به پاداش ارزشمند:

إنّما تنذر من اتّبع الذّكر وخشى الرّحمن بالغيب فبشّره بمغفرة وأجر كريم. [٢]

يس (٣٦) ١١

نيز---) بهشت، وعده به بهشت‌

بشارت پيروزى‌

٤٤) پيامبر (ص) مأمور بشارت پيروزى قريب‌الوقوع به مؤمنان:

و أخرى‌ تحبّونها نصر مّن اللّه وفتح قريب وبشّر المؤمنين. [٣]

صف (٦١) ١٣

بشارت داده‌شدگان‌

١. ابراهيم (ع)

٤٥) بشارت تولد فرزندى دانا به ابراهيم (ع) در سنّ پيرى:

و نبّئهم عن ضيف إبرهيم‌* قالوا لاتوجل إنّا نبشّرك بغلم عليم‌* قال أبشّرتمونى على‌ أن‌

[١] جمله «و أنّ الذين لايؤمنون بالأخرة» عطف بر جمله «أنّ لهم أجراً كبيرا» است (الميزان، ج ١٣، ص ٤٨) يعنى قرآن دو بشارت به مؤمنان مى‌دهد: ١. اجر بزرگ براى آنان؛ ٢. آماده شدن عذاب براى كافران.

[٢] مقصود از «ذكر»، قرآن و مخاطب «فبشّره»، پيامبراسلام (ص) است.

[٣] برداشت مزبور بر اين نكته استوار است كه «بشّر المؤمنين» عطف بر جمله «تؤمنون باللَّه ...» در دو آيه قبل باشد كه معنايش اين‌گونه مى‌شود: ايمان بياوريد و مجاهدت كنيد تا خداوند شما را پاداش و يارى دهد و تو اى پيامبر، اين مطلب را به مؤمنان بشارت ده. (الكشّاف، ج ٤، ص ٥٢٧)