فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٢٤٦ - بشارت آمرزش
٨) كرامت و ارزش نامه سليمان (ع) در ديدگاه بلقيس (ملكه سبأ)، به علّت شروع آن با بسمله:
قالت يأيّها الملؤا إنّى ألقى إلىّ كتب كريم* إنّه من سليمن وإنّه بسم اللّه الرّحمن الرّحيم. [١]
نمل (٢٧) ٢٩ و ٣٠
تلاوت بسمله
٩) تلاوت بسمله از زبان پيامبر (ص) سبب پراكنده شدن مشركان از اطراف او:
... وإذا ذكرت ربّك فى القرءان وحده ولّوا على أدبرهم نفورا. [٢]
اسراء (١٧) ٤٦
١٠) پيامبر (ص)، مأمور آغاز قرائت قرآن با بسمله:
اقرأ باسم ربّك الّذى خلق.
علق (٩٦) ١
١١) گفتن بسمله، از آداب شروع تلاوت قرآن:
اقرأ باسم ربّك الّذى خلق.
علق (٩٦) ١
شروع قرآن با بسمله---) همين مدخل، تلاوت بسمله
بشارت
بشارت، به خبر مسرّتآور گفته مىشود. [٣] بشارت به طور مطلق، فقط در مورد خير به كار مىرود؛ اما در مورد شرّ، بهطور مقيّد استعمال مىشود؛ مانند «فبشّرهم بعذاب أليم». [٤] در اين مدخل از واژه «بشّر» و مشتقّات آن استفاده شده است.
اهمّ عناوين: بشارت به مؤمنان، بشارت دادهشدگان، بشارتدهندگان، بشارت عذاب، بشارتهاى قرآن و بهرهمندى از بشارت.
بشارت آمرزش
١) مأموريّت پيامبر (ص) از جانب خداوند، براى بشارت آمرزش الهى به پيروان قرآن و خداترسان:
إنّما تنذر من اتّبع الذّكر وخشى الرّحمن بالغيب فبشّره بمغفرة. [٥]
يس (٣٦) ١١
٢) پيروى از قرآن، زمينه بشارت خداوند به آمرزش:
إنّما تنذر من اتّبع الذّكر وخشى الرّحمن بالغيب فبشّره بمغفرة وأجر كريم.
يس (٣٦) ١١
٣) روحيّه خداترسى، زمينه بهرهمندى از بشارت خداوند به آمرزش:
إنّما تنذر من اتّبع الذّكر وخشى الرّحمن
[١] جمله «و إنّه بسم اللَّه الرحمن الرحيم» تعليل ديگرى براى بيان گرانمايه بودن نامه سليمان (ع) است؛ يعنى نامهاى كه براى من آورده شده از دو جهت، كريم و مهم است: يكى اينكه از طرف سليمان (ع) است و ديگر آنكه با «بسم اللَّه الرحمن الرحيم» شروع شده است. (الميزان، ج ١٥، ص ٣٥٨)
[٢] امام صادق (ع) فرمود: مقصود از «إذا ذكرت ربّك فى القرآن وحده»، بسم اللَّه الرحمن الرحيم است. (تفسير نورالثقلين، ج ٣، ص ١٧٣)
[٣] مفردات، ص ١٢٥، «بشر».
[٤] لسانالعرب، ج ١، ص ٤١٤، «بشر».
[٥] مقصود از «ذكر»، قرآن است. (مجمعالبيان، ج ٧- ٨، ص ٦٥٣)