فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ١٧٢ - تهديد
بدر صغرا/ غزوه
بدر صغرا (بدر الموعود) نام غزوهاى پس از نبرد احد، در سال چهارم هجرى است. [١] پيامبر (ص) در پى تهديد مشركان قريش پس از جنگ احد مبنى بر جنگ در سرزمين بدر، مسلمانان را فراخواند و به آن منطقه عزيمت كرد؛ امّا بر اثر انصراف قريش، جنگى صورت نگرفت. [٢] بنا به نقلى آيات ١٧٢ ١٧٥ آلعمران (٣) درباره غزوه ياد شده نازل شد كه به آمادگى مجاهدان براى نبرد با دشمن، پاداش آنان و ناكارآمدى تبليغات دشمن اشاره دارد. [٣] آيه ٨٤ نساء (٤) نيز از ترغيب و تشويق مؤمنان از سوى پيامبر (ص) براى شركت در اين غزوه حكايت دارد. [٤]
بدعت
بدعت از بَدْع به معناى نوآورى و ايجاد كردن شىء، بدون نمونه پيشين است. بدعت در دين، وضع حكمى بر خلاف حكم (خدا و) صاحب شريعت است. [٥] در اين مدخل از واژههاى «ما جعل اللَّه»، «حرم» و «افترا» كه همراه با قرينهاى بوده، استفاده شده است.
اهمّ عناوين: آثار بدعت، بدعت در جاهليّت، بدعتگذاران، حرمت بدعت، عوامل بدعت، مبارزه با بدعت.
آثار بدعت
١. تهديد
١) بدعتگذارى در احكام دين، درپىدارنده تهديد الهى:
فويل لّلَّذين يكتبون الكتب بأيديهم ثمَّ يقولون هذا من عند اللَّه ليشتروا به ثمنا قليلا فويل لّهم مّمّا كتبت أيديهم وويل لّهم مّمّا يكسبون.
بقره (٢) ٧٩
وقالوا هذه أنعم وحرث حجر لّايطعمهآ إلّامن نَّشآء بزعمهم وأنعم حرّمت ظهورها وأنعم لّايذكرون اسم اللَّه عليها افتراء عليه سيجزيهم بما كانوا يفترون.
انعام (٦) ١٣٨
وقالوا ما فى بطون هذه الأنعم خالصة لّذكورنا ومحرّم على أزوجنا وإن يكن مّيتة فهم فيه شركآء سيجزيهم وصفهم إنّه حكيم عليم.
انعام (٦) ١٣٩
[١] المغازى، ج ١، ص ٣٨٤؛ الطبقات، ج ٢، ص ٤٥- ٤٦؛ تاريخ يعقوبى، ج ٢، ص ٦٧.
[٢] مجمعالبيان، ج ١- ٢، ص ٨٨٨؛ روحالمعانى، ج ٣، جزء ٤، ص ١٩٧؛ المغازى، ج ١، ص ٣٨٤.
[٣] جامعالبيان، ج ٣، جزء ٤٧، ص ٢٤١؛ مجمعالبيان، ج ١- ٢، ص ٨٨٨.
[٤] مجمعالبيان، ج ٣- ٤، ص ١٢٨؛ الجامع لأحكام القرآن، قرطبى، ج ٥، ص ١٩٠.
[٥] مفردات، ص ١١٠- ١١١، «بدع».