فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٦٠ - باديهنشينان غيرمؤمن
١٣) درهم آميختگى كارهاى نيك و بد برخى باديهنشينان عصر پيامبر (ص):
وممّن حولكم مّن الأعراب ...* وءاخرون اعترفوا بذنوبهم خلطوا عملا صلحا وءاخر سيّئا .... [١]
توبه (٩) ١٠١ و ١٠٢
١٤) اعمال صالح باديهنشينان تائب، زمينهساز پذيرش توبه آنان از سوى خدا:
وءاخرون اعترفوا بذنوبهم خلطوا عملا صلحا وءاخر سيّئا عسى اللّه أن يتوب عليهم إنّ اللّه غفور رّحيم. [٢]
توبه (٩) ١٠٢
١٥) اميدبخشى خداوند به باديهنشينانِ توبه كار عصر بعثت، براى پذيرش توبه و آمرزش آنان:
وءاخرون اعترفوا بذنوبهم خلطوا عملا صلحا وءاخر سيّئا عسى اللّه أن يتوب عليهم إنّ اللّه غفور رّحيم.
توبه (٩) ١٠٢
١٦) اعترافِ برخى باديهنشينان به گناه خويش، سبب جلب غفران و رحمت خداوند:
وممّن حولكم مّن الأعراب ...* وءاخرون اعترفوا بذنوبهم خلطوا عملا صلحا وءاخر سيّئا عسى اللّه أن يتوب عليهم إنّ اللّه غفور رّحيم.
توبه (٩) ١٠١ و ١٠٢
باديهنشينان عصر ذوالقرنين
١٧) روبه رو شدن ذوالقرنين با مردمى باديهنشين، در سفر به مشرق:
... قلنا يذا القرنين ...* حتّى إذا بلغ مطلع الشّمس وجدها تطلع على قوم لّم نجعل لّهم مّن دونها سترا. [٣]
كهف (١٨) ٨٦ و ٩٠
١٨) ناآگاهى باديهنشينان عصر ذوالقرنين، از چگونگى خانهسازى:
حتّى إذا بلغ مطلع الشّمس وجدها تطلع على قوم لّم نجعل لّهم مّن دونها سترا. [٤]
كهف (١٨) ٩٠
باديهنشينان غيرمؤمن
١٩) غيرمؤمن بودن برخى از باديهنشينان عصر بعثت:
الأعراب أشدّ كفرا ...* ومن الأعراب من يتّخذ ما ينفق مغرما ويتربّص بكم الدّوائِر عليهم دائِرة السّوء و اللَّه سميع عليم* ومن الأعراب من يؤمن باللّه واليوم الأخر .... [٥]
توبه (٩) ٩٧- ٩٩
نيز---) همين مدخل، باديهنشينان منافق
[١] «و ءاخرون» مىتواند عطف بر «و من الأعراب منافقون» باشد. (مجمعالبيان، ج ٥- ٦، ص ١٠٠)
[٢] ممكن است بيان «خلطوا عملًا صالحاً ...» بدين منظور باشد كه وجود عمل صالح بر روى آوردن آنان به توبه، تأثير داشته است.
[٣] ضمير «دونها» به «الشمس» باز مىگردد و مفاد جمله «لمنجعل ...» اين است كه مردم آن سرزمين، جز خورشيد، پوششى نداشتند؛ لذا از آنان به باديهنشينى تعبير گرديد.
[٤] از امام باقر (ع) ذيل كلام «لم نجعل لهم من دونها ستراً» روايت شده: آن قوم، صنعت خانهسازى را نمىدانستند. (مجمعالبيان، ج ٥- ٦، ص ٧٥٨؛ تفسير نورالثقلين، ج ٤، ص ٣٣٤)
[٥] از مقابله دو آيه و اينكه باديهنشينان گروه دوم را- آنان كه صدقات و ماليات را مايه نزديكى به خدا مىدانند- مؤمن به خدا و روز رستاخيز بر مىشمرد معلوم مىشود كه گروه اول كه صدقات و ماليات را ضرر و خسارت مىپندارند مؤمن به خدا و روز رستاخيز نيستند.