ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٨١ - دولت بنى اميّه

دولت بنى اميّه از جملهء اين خطبه است : در آن موقع خانه اى در ده و چادرى در بيابان نمى ماند مگر اين كه ستمكاران [ بنى اميّه ] اندوهى در آن نشانند و كينه و بدبختى و تيره روزى بدان وارد كنند در چنان روزگارى براى آنان نه عذر آورنده اى در آسمان مى ماند و نه ياورى در زمين شما كسى [ يا كسانى ] را براى امر زمامدارى برگزيديد كه شايستهء آن نبودند و اين امر مهم را به آن چشمه سارى كه از آن او نبود كشيديد زود باشد كه خداوند از كسى كه ظلم كرده است انتقام بكشد در بارهء خوراك و آشاميدنى كه با ستم براى خود اختصاص داده است بوسيلهء خوراكى تلخ و شرنگزا و آشاميدنى چون صبر زهرآگين ، و با لباس باطنى خوف و وحشت و با لباس شمشير كه از روست . آل اميّه مركبهايى هستند كه بار گناهان مى كشند و شترانى كه توشهء معاصى حمل مى كنند سوگند مى خورم ، بار ديگر سوگند مى خورم - بنى اميّه همانند خلط سينه كه بيرون مى اندازند ، خلافت را بعد از من ، بيرون خواهند انداخت سپس هرگز آن را نخواهند چشيد و طعمش را نخواهند يافت مادامى كه شب و روز پى در پى هم خواهند آمد .