الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٧ - ذكر در بيان احتجاج أبى ابراهيم موسى بن جعفر الكاظم صلوات الله عليه

رسل أمجاد و بر تكذيب أمثال اين عباد و اعانت بر شهادت حسين بن على و فضلاى أصحاب و أولاد آن حضرت ( ع ) نمايد و چگونه اعانت أهل ظلم نمايد بر آنچه ارادهء آن بىشبهه و گمان ننمايد زيرا كه مخالفان قول و فعل انبيا و رسولان و تكذيبكنندگان ايشان را بوسيلهء ارتكاب مخالفت و كذب آن مردم موعود بعذاب جهنّم و عقاب و ألم دائم گردانيد و اگر اعانت حضرت خالق البريّه مر كسى را كه از او ارادهء فعل و مشيّت آن نمايد جايز و رخصت بودى پس هر آينه اعانت فرعون و ساير متمرّدان بر ادّعاء ربوبيّت و كفر و عصيان ظاهر و عيان باشد آيا اين فعل در نظرت نيكو نمايد كه حضرت بيچون از فرعون ملعون ارادهء ادّعاء ربوبيّت كند و بعد از آن از او و از جميع كافران طلب رجعت و ندامت توبه و استنابت از أفعال معصيت بآن حضرت ربّ العزّت فرمايد قايل اين كلام اگر توبهء نسبت كذب بر حضرت ايزد علَّام نموده دوستكام ، و مقضىّ المرام گردد فهو المطلب و اگر آن تيره سرانجام بوسيلهء توبه سرفراز و با انجام نگردد واجب القتل گردد و او بحكم حضرت ذو المنن و بشرع شريف رسول ايزد مهيمن گردن او را بزن .
روايت است از حضرت امام الوفى الزّكىّ علىّ بن محمّد العسكرى عليهم صلوات الله الملك العلىّ كه آن حضرت گفت : كه حضرت أبى الحسن موسى بن جعفر عليه السّلام فرمود : كه حضرت قادر خالق ايجاد خلق نمود و بعد از خلقت و ايجاد انسان معلوم ذات ايزد منّان گرديد از ايشان كدام صنف صابر و مطيع و منقاد حكم حىّ أكبرند همان طايفه را أمر و نهى نمود ، پس آنچه ايشان را أمر فرمود بآن براى ايشان طريق و سبيل أخذ آن ظاهر و