الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٦٦ - احتجاج امام على بن موسى الرضا ع بر أبى قرة صاحب شبرمه در توحيد و كلام خدا

آسمانى بالتّمام در يوم القيام در هنگام كه همگى أنام در روى يك زمين با صفوف بسيار و خلق بيشمار در آن مسكن و مقام قائم و برقرار باشند در آنجا حاضر گردند از جهت حضرت ربّ العالمين تا آنكه رجوع بآن نمايند زيرا كه اين كتب آسمانى تمامى از حضرت ايزد واهباند و اين كتب جزء ايزد قدير است ، پس تعبيرش بسوى سميع بصير باشد و بالاخره رجعت همه كتب سماويّه بحضرت خالق البريّه بود .
أبو الحسن عليه الصّلوة و السّلام فرمود كه : نصارى در حقّ مسيح عليه السّلام نيز مثل اين ميگويند چنانچه آن طايفه را اعتقاد چنانست كه عيسى روح حضرت ايزد سبّوحست بلكه جزء واجب تعالى است و رجعت عيسى ( ع ) در ذات خالق البريّات واقع خواهد شد .
آنگاه آن ولىّ الله فرمود كه : تعالى الله ربّنا پروردگار خداى ما منزّه و متعالى است از آنكه مجزّى يا مختلف گردد و اختلاف و ائتلاف نيست الَّا در متجزّى متوهّم كه مستلزم قلَّت و كثرتست و اين هر دو مخلوقند كه دلالت بر وجود خالق كه خلقت و ايجاد قلَّت و كثرت و ساير موجودات نموده دارد .
أبو قرّه گفت : بدرستى كه ما روايت از قول أصحاب ثقه نموديم كه خداى تبارك و تعالى قسمت رؤيت و كلام ميان دو پيغمبر عاليمقام ( ع ) نمود چنانچه كلام بحضرت موسى عليه السّلام مقرّر داشت و لقاء و رؤيت براى نبىّ الرّحمه محمّد ( ص ) گذاشت .
أبو الحسن الرّضا عليه السّلام فرمود كه : مبلَّغ أحكام أوامر و نواهى ايزد تعالى و تقدّس بثقلين جنّ و انس از أنبياء كدام است نه حضرت محمّد نبىّ المقدّس است كه بشما ميرسد كه * ( لا تُدْرِكُه الأَبْصارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الأَبْصارَ ) * ، * ( وَلا