الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٣٧ - احتجاج امام على بن موسى الرضا ع بر زنديق در وجود خداوند و صفات او

وقت ظاهر و بيّن گرديد .
حضرت علىّ الرّضاء فرمود كه : تو مرا خبر ده كه كدام وقت بود كه ذات معبود نبود تا من ترا خبر دهم كه ذات قادر از كدام وقت پيدا و ظاهر گرديد .
آن مرد گفت : دليل بر وجود ذات ايزد علَّام كدام است .
حضرت أبى الحسن الرّضاء ( ع ) فرمود كه : من چون نظر در جسد ، و پيكر خود كردم و دانستم كه مرا بىشبهه و گمان قدرت و توان زيادتى ، و نقصان در عرض و طول و رفع مكان و خير منفعت و فوايد بآن نيست بر من واضح و عيان شد كه اين بنيان را احتياج تمام است به بانى .
پس اقرار بذات واحد سبحانى كردم با آنچه مشاهده آن نمودم از مبصرات از دوران فلك و حركات ايشان و سحاب و علامات و تصريف رياح و آيات و اجراء شمس و قمر و نجوم و ساير مشاهدات و غير اينها از آيات و عجائب كه ديدم دانستم كه تمامى آنها را مقدّر و منشى در كار است .
مرد زنديق گفت : يا أبا الحسن پس چرا حاسّه بصر ادراك ذات واحد أكبر نمينمايد .
حضرت امام المؤتمن أبو الحسن الرّضاء عليه السّلام گفت : تا فرق ميان خلقان و ذات ايزد أكبر ظاهر و عيان گردد زيرا كه خلق واجب تعالى و تبارك بجامهء ابصار ايشان مدرك گردد بخلاف ذات حضرت خالق الأرض و السّموات كه آن أجلّ و أتمّ و أرفع و أعظم از آنست كه مدرك ببصر ذى هيولى و عنصر و محيط توهّم و مضبوط بعقل هيچ عاقل گردد .
زنديق گفت : يا أبا الحسن حدّ حضرت مهيمن براى من نكردى .
أبو الحسن عليه السّلام فرمود كه : هيچ حدّ او را نيست .