الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٢٩٧ - جواب حسين بن روح از سؤال مردى در ابتلاء ائمه ع

و از تقدير حضرت ايزد قدير جلّ جلاله و لطف بيزوال بعباد حضرت قادر متعال و حكمت لا يزال او آنست كه گاهى با اين آيات و معجزات أنبياء و رسل خود را غالب و وقت ديگر مغلوب و منقلب گرداند .
و گاهى قاهرين بر أصناف متمرّدين سازد ، و گاهى أنبياء مقهور گردند و وجه اينكه أنبياء گاه غالب و زمان ديگر مغلوب و گاه قهّاران و گاه مقهورند آن است كه اگر حضرت ذو الجلال در جميع أحوال أنبياء را غالب و قاهر بر تمامى أفراد جنّ و بشر گرداند و ايشان را ممتحن ببلايا و محن نگرداند مردمان ايشان را بخدائى بردارند و بغير خداى عزّ و جلّ أنبياء و رسل را آلهه فرا گيرند .
ديگر آنكه فضل و زيادتى صبر أنبياء و رسولان را در شدايد بلايا و محن بر امم ايشان ظاهر و بيّن گرداند و حضرت قادر ذو المنن أحوال أنبياء و رسل را در بلايا و محن مثل أحوال غير آن أعيان از خلقان گردانيد كه در حال شدّت و محنت و بليّت صابر و در هنگام استظهار بر أعداء و صحّت و عافيت ، جوارح و أعضاء شاكر باشند و در جميع أحوال متواضع و در انقياد امور ربّ غفور بغايت خاضع و خاشعاند نه آنكه متحيّر و سركش و نه متألَّم و مشوّش گردند و خلايق نيز بدانند كه ايشان را مدبّر و خالق است تا عبادت عزّ و جلّ و اطاعت رسل او نمايند و حجّت ربّ العزّت بر آن جماعت كه متجاوز از حدّ شريعة گشتند و ادّعاى ربوبيّت از براى أنبياء و رسل نمودند با عناد خلاف و انكار و عصيان بمعجزات و آيات أنبياء و رسولان ظاهر فرمودند ظاهر گردد * ( لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَيَحْيى مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ ) * .
محمّد بن ابراهيم بن اسحق الطَّالقانى رضى الله عنه گويد كه : من روز