الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ١٧٢ - ذكر بيان احتجاج حضرت امام الأتقياء أبى الحسن الرّضا سلام الله تعالى بر جميع برايا در بيان آنچه متعلَّق است به امامت

امام را علامات مختصّه است چنانچه أعلم جميع مردمان و أحكم ايشان و أتقى النّاس و أحلم از تمامى مردم و أشجع مردمان و سخىترين همه خلقان است و مختون و مطهّر از مادر متولَّد گردد چنانچه پيش روى و بين يديه مرئى و مبصر او است خلف او نيز مشاهد او است ، يعنى چنانچه از پيش مىبيند از عقب نيز مىبيند و مخبر و مطَّلع است و او را سايه نيست و در هنگام كه آن حضرت امام از شكم مادر بزمين آيد البتّه بهر دو كف دست بزمين آيد و در همان دم آن سرور امم آواز خود بشهادتين أشهد أن لا اله الَّا الله و أشهد انّ محمّدا رسول الله صلَّى الله عليه و آله و سلَّم بلند گرداند و هرگز محتلم نگردد و در وقت استراحت نوم چشمش در خواب و دلش بيدار است ، زيرا كه آن حضرت را غفلت از ايزد غفّار نيست .
و امام محدّث و صاحب كلام مشتمل بر نصايح و مواعظ أنام است و درع حضرت رسول الله صلَّى الله عليه و آله و سلَّم مساوى و موافق جسم امام است و بول و غايط امام مرئى و مشاهد أنام نگردد زيرا كه حضرت عزّ و جلّ زمين را موكَّل گردانيد كه از فضلات آنچه از امام بيرون آيد منع نمايد و رايحهء فضلات امام أطيب و أحسن از رايحهء مشك ازفر است ، و أولى مردمان بمردم از نفس ايشان بايشان و مهربانتر از پدر و مادر بهر بشر از مطيعان آن سرور امام است و تواضع امام بحضرت آله أشدّ و أزيد از تواضع ساير أنام مهيمن علَّام است .
امام آخذ أمر رحيم الرّحمن بيشتر از جميع مردمان و أكفّ از تمامى خلقان در منهىّ عنه قادر سبحان است دعاى او مستجاب و او پسنديدهء كريم وهّاب است .