تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥٨٩ - نقل اخبار داله بر جواز دفع سحر با سحر

قوله: لكنّه مع ذلك كلّه: ضمير در « لكنّه » بمعناى « شأن » مى‌باشد.

قوله: من حلّ السّحر به: ضمير در « به » به سحر عود مى‌كند.

قوله: و انحصار سبب الحلّ فيه: ضمير در « فيه » به سحر راجع است.

قوله: مع امكانه بغيره: ضمير در « امكانه » به دفع ضرر و در « بغيره » به سحر برمى‌گردد.

قوله: الى جواز تعلّمه: يعنى تعلّم سحر.

قوله: ليتوقّى به: ضمير در « به » به سحر برمى‌گردد.

قوله: و يدفع به دعوى المتنبي: ضمير در « به » به سحر راجع است.

قوله: على جواز ذلك: يعنى جواز سحر.

متن:

ثمّ الظّاهر انّ التّسخيرات باقسامها داخلة فى السّحر على جميع تعاريفه و قد عرفت انّ الشّهيدين مع اخذ الاضرار فى تحريم السّحر ذكرا انّ استخدام الملائكة و الجنّ من السّحر.

و لعلّ وجه دخوله تضرّر المسخّر بتسخيره.

و أمّا سائر التّعاريف فالظّاهر شمولها لها، و ظاهر عبارة الايضاح أيضا دخول هذه فى معقد دعواه الضّرورة على التّحريم، لأنّ الظّاهر دخولها في الأقسام، و العزائم و النّفث.

و يدخل في ذلك تسخير الحيوانات: من الهوام و السّباع و الوحوش، و غير ذلك، خصوصا الانسان.

و عمل السّيمياء ملحق بالسّحر اسما، أو حكما و قد صرّح بحرمته (الشّهيد) فى الدّروس.

و المراد به على ما قيل: احداث خيالات لا وجود لها في الحسّ يوجب تأثيرا في شيي‌ء آخر.

ترجمه:

مرحوم مصنّف مى‌فرمايند:

معلوم باشد طبق تمام تفاسيرى كه براى سحر نقل شد جميع اقسام تسخيرات در تحت آن داخلند و قبلا دانسته شد كه مرحوم شهيدين با اينكه اضرار را در تحريم‌