تنسوخ نامه ايلخاني - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٣٥ - معرفت انواع ياقوت(سرخ)
نهند. و در هند بهرمانى[١] ٣. و بعد از آن ارغوانى باشد، (كه اندك تيره بود، و مانند رنگ ارغوان بود.) و قيمت (رنگ) ارغوانى از رمّانى[٢] كمتر باشد.
و طبقه چهارم ورديست كه رنگ او[٣] بگل سرخ ماند. و از اين نوع بيشتر افتد. و بعضى از اين نوع بكبودى گرايد، آنرا قيمت كمتر از لعل باشد، و آنرا[٤] بنفسجى خوانند. و نوعى ديگر است[٥] كه آنرا خمرى خوانند، رنگ[٦] او بشراب سرخ تشبيه كردهاند.
و نوعى ديگر است كه آنرا لحمى گويند، كه بگوشت پاره مانند است ٤.
و نوعى[٧] ديگر را خلّى گويند، كه بسركه سرخ ماند. پس بگلنارى[٨].
و چندانكه لون[٩] و قيمت تنزّل مىكند، در اثر و خاصيت نازلتر مىشود. و از[١٠] انواع مذكور آنچه برنگ و طراوت و صفا و قدر كاملتر باشد، و بىعيبتر (باشد)[١١]، قيمت و خاصيّت و اثر و منفعت آن بيشتر بود.
و چنين گويند كه وقتى ياقوتى بوده است شبافروز، كه آنرا كوكبى خواندندى، و بشب چون چراغ بيفروختى، و گوهر شب چراغ عبارت از آنست. و كسرى انوشروان[١٢] را بوده است، و بعد
[١]م: بهرمانى را
[٢]ع: باشد و قيمت ارغوانى از رمانى
[٣]ن، ج: آن
[٤]ع: آنرا (بىواو)
[٥]م: و بعضى ديگر هست
[٦]ن:
و رنگ
[٧]م، ج، ن: و انواع
[٨]ع: بكنارى؟
[٩]ع: در لون
[١٠]م: و از اين- ن، ج: و اين
[١١]كلمه (باشد) در ن، ج: است
[١٢]ن، ج: انوشينروان.