تنسوخ نامه ايلخاني - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٤٣ - فصل در صفت جلا دادن ياقوت

او را جلا دادن حاجت باشد.

و فائده در دهان نهادن آنست‌[١] كه چون تر شود بآب دهن، اگر رنگى غريب بر وى‌[٢] داده باشند حالى‌[٣] ظاهر گردد، و معلوم شود، كه آن جوهر جلا داده‌[٤] چگونه خواهد «بود»[٥]. چون‌[٦] تصرّفى كه بر وى كنند[٧] بعد از تصرّف حكاكى‌[٨] قيمت آن چند تفاوت خواهد بود[٩]. پس بدين‌سبب‌[١٠] سوراخ در جمله جواهر عيبى بزرگست.

و [هر] جوهرى كه آنرا سوراخ نباشد، قيمت او زيادت [بود].

ديگر آنكه سوراخ رنگ جمله جواهرى كه شفّاف باشد كمتر كند. (بسبب جلا كه حادث شود).

فصل در صفت جلا دادن ياقوت‌[١١]

جمله انواع ياقوت را بيك طريق‌[١٢] جلا توان داد. و (طريق) جلا (دادن) ياقوت‌[١٣] آنست كه ياقوت را[١٤] نخست به لك بر[١٥] سر چوبى بندند. و بچرخ حكّاكى‌[١٦] بسايند تا املس شود. بعد از آن سنباده‌

[١]م: نگهداشتن آن بود

[٢]م. ب: اگر رنگى بوى غريب‌

[٣]م:

حال‌

[٤]م، ن، ج: جلا داده- ع: جلا داده‌اند.

[٥]فقط در ع:

است‌

[٦]ب: و چون‌

[٧]م: كنند- ب: بر وى كرده‌اند- ع: بر وى كند

[٨]م: حكما

[٩]ب: ظاهر شود حكاك قيمت آن بنوعى ديگر كند

[١٠]ع: افزوده (مذكور)

[١١]ع: سخن در جلا دادن يواقيت- ب: فصل در جلاء ياقوت‌

[١٢]ب: رنگ‌

[١٣]ع: و جلاء ياقوت‌

[١٤]م، ج، ن: كه آنرا

[١٥]ب: ياقوت را نخست بيك- ع: بحسب بلك؟

[١٦]ب: و بچرخه حكاكان- ن، ج: و بچرخ حكاكان.