تنسوخ نامه ايلخاني - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٧٣ - سخن در قيمت لعل

خواص آن آورده‌اند. و از معتمدان بطريق تسامع معلوم شده، كه چون در معادن كوه‌كاران را پاره لعل بزرگ باطراوت بدست آيد، آنرا از شريك يا مشرف معدن پنهان دارند[١]. و بگلو فروبرند[٢].

چون لحظه‌اى در معده قرار گيرد لون روى او سرخ شود بغايت.

و اين جماعت‌[٣] اين معنى را بتجربه معلوم كرده‌اند.

و هركه لعل با خود دارد از كشتن‌[٤] ايمن‌[٥] باشد، و احتلامش نيفتد[٦]. و خوابهاء هائل سهمناك نبيند، و اگر بر كودكان خرد[٧] بندند بدخوئى و فزع نكنند[٨]، و در خواب نترسند[٩]. و اگر لعل را مصوّل كنند، و با نبات و گلاب بكسى دهند تا بخورد، رنگ روى او سرخ گرداند[١٠]، و زردى ببرد و فرح آورد[١١]. بر جمله خاصيّت او به خاصيت ياقوت‌[١٢] نزديك يافته‌اند.

سخن‌[١٣] در قيمت لعل‌

اما لعل پيازكى‌[١٤] و نوعهاء بهتر[١٥]، يعنى هرچه آبدار و صافى‌[١٦] و شفاف بود، بهاء آن ببهاء زمرد نزديك بود. يك دانگ دو (دينار آرزد، و دو دانگ پنج) دينار[١٧]، و نيم مثقال ده دينار. و چهار[١٨] دانگ بيست‌

[١]ب: پنهان دارد- ن، ج: نگاه دارد

[٢]ب: برد

[٣]ع افزوده: (كه)

[٤]ب: كشتى‌

[٥]ن، ج: آمن‌

[٦]ع: و اضلاعش سفيد باشد

[٧]ب: خورد

[٨]ب: نكند

[٩]ب: نترسد

[١٠]م: گردد

[١١]ع: آرد

[١٢]م، ن، ج، ب: او نزديك بياقوت‌

[١٣]كلمه (سخن) در م، ب: نيست‌

[١٤]م: بنازكى‌

[١٥]ب: بهترين‌

[١٦]ب: آبدار صافى‌

[١٧]ب: يك دانگ و دو دينار- قيمت ميان پرانتز در ب: نيست‌

[١٨]ب: چهار.