تنسوخ نامه ايلخاني - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٧٠ - فصل در معرفت حجر رخام و خواص آن

عملى مى‌سازند. و جماعتى آنرا[١] كوكب الارض خوانند. پاره‌هاء تنك‌[٢] [سفيد] و[٣] شفّاف باشد، توبرتو[٤] هرچه تنكتر[٥] و صافى‌تر باشد[٦] بهتر.

و اگر صاحب صناعت ماهر بود. ازو مرواريد چنان بسازد، كه فرق نتوان كرد. و مردم گمان‌[٧] برند كه مرواريد موضوع‌[٨] است نه مصنوع.

و اگر طلق را[٩] محلول كنند ٥٧، و قدرى صمغ عربى‌[١٠] و زعفران با او بياميزند، و بدو چيزها بنويسند، چون خشك شود، مانند زر باشد. و بى‌زعفران مانند نقره.

و خاصيت او آنست كه چون حلّ كنند و در دست‌[١١] و پاى مالند، (و) يا ديگر اندامهاء، و در آتش روند نسوزند[١٢]. «و اگر كرباس بدو تر كنند و خشك، در آتش اندازند نسوزد[١٣]»

فصل در معرفت‌[١٤] حجر رخام و خواصّ آن‌[١٥]

و او سنگيست سفيد بغايت رخو، و معدن او در بيشترى از

[١]ع: و جماعت صناعت‌

[٢]ب، ج، ن: نيك- ع: تنك‌

[٣](واو) در- م، ب: نيست‌

[٤]م، ب: توى بر توى‌

[٥]م، ن، ج:

نيكتر

[٦]كلمه (باشد) تنها در- ع- است‌

[٧]ع، ج، ن: گمانى‌

[٨]ع: موضع‌

[٩](را) در- م: نيست‌

[١٠](عربى) تنها در- ع: است‌

[١١]ع:

و بر دست‌

[١٢]ن، ج: بنسوزند- ب: افزوده (و الله اعلم)

[١٣]در- م، ب: نيست‌

[١٤]ع: در صفت‌

[١٥]ع: و خاصيت او