تنسوخ نامه ايلخاني - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٣٥ - در معرفت حجر الحلق و خواص او

فصل در معرفت سنگى كه زر را جذب مى‌كند.

و آن سنگى است زرد صافى، و هيچ سنگى‌[١] را قوّت جذب بدان حدّ نيست كه اين سنگ را،

و آورده‌اند[٢] كه نقره را مقدار[٣] دو سه گز بخود كشد[٤].

و سنگى ديگر است [بغايت سخت‌] و از او[٥] رايحه ناخوش‌[٦] آيد، مانند انگژد[٧] ٤٠، و آن سنگ قلعى را بخود بكشد[٨]. و سنگى ديگر است كه موى را جذب كند. و سنگى (است) كه گوشت را جذب كند، و ليكن‌[٩] در اين «زمان نيست. و در اين اقليم»[١٠] و بلاد غير اين دو سه نوع معدود كسى از اين انواع ديگر نديده است. و اين دالّ نيست‌[١١] بر استحالت وجود وى‌[١٢].

در معرفت حجر الحلق و خواصّ او[١٣].

آورده‌اند[١٤] كه در دست بختيشوع سنگى يافتند در درجى نهاده‌ ٤١، و مهر كرده، و او در دست خليفه متوكّل مقيّد[١٥] بود، و شهربند[١٦].

بپرسيدند از او كه در اين درج چه دارى. گفت اگر خليفه ضمان كند كه مرا[١٧] با مملكت روم فرستد، او را بگويم. متوكّل سوگند

[١]ب، ج، ن: سنگ‌

[٢]ع: و گفته‌اند

[٣]ب: نقره بمقدار

[٤]م: مى‌كشد

[٥]ب: كه ازو

[٦]ع: كريهه‌

[٧]ع: انگزد

[٨]ب، م:

مى‌كشد

[٩]ب: ليكن‌

[١٠]ميان علامت «» تنها در ع: است‌

[١١]ب: هست‌

[١٢]ب، ج، ن: او- م: آن‌

[١٣]ب: آن‌

[١٤]م، ب: آن چنين مى‌گويند

[١٥]كلمه (مقيد) در ب، م: نيست‌

[١٦]م- افزوده: (بود)

[١٧]ب: مرا ضمان كند كه من.