تنسوخ نامه ايلخاني - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٧٩ - فصل در معرفت انواع زرنيخ«و خواص او»

زرنيخ‌[١] را چون خرد بسايند، و با صمغ عربى حل كنند، لونى باشد زرد[٢]، كه بر كاغذ و غير آن نقشها[٣] كنند.

و اگر آنرا با كلس بياميزند، و آب بروى ريزند، تا چون طحين‌[٤] عجين شود، و بر موضع موى طلى كنند، موى را از اصل ببرد[٥].

و اگر[٦] زرنيخ زرد و (زرنيخ) سرخ را[٧] تكليس‌[٨] [كنند] بطريق اصحاب صناعت، تا سفيد شود، و (آنرا) با قدرى بوره [بر مس‌] گداخته نهند[٩]، مس را سفيد كند.

و اگر زرنيخ (را) بسوزند، و دندان‌[١٠] را بدان بمالند، زردى و سبزى دندان را پاك‌[١١] كند. و گوشت اصول دندان را محكم گرداند، و خون آمدن بازدارد.

و اگر زرنيخ را (خرد) بسايند، و در آب‌[١٢] حل كنند، و جائى كه خواهند[١٣] كه مگس را دفع كنند[١٤] آنجا بنهند، مگسان كه بآن آب برسند[١٥] بميرند. و زرنيخ زهريست قاتل‌[١٦].

[١]م، ب: و زرنيخ‌

[٢]در م: نيست‌

[٣]ب: و غيره نقاشيها- ج، ن: و غير آن نقاشيها

[٤]ب: تا چون طخى- ج، ن: تا چون ملحين‌

[٥]ع:

بكشد

[٦]ج، ن: اگر

[٧](را) در ج، ن: نيست‌

[٨]ب: بكلس- ج، ن، م: مكلس‌

[٩]ع: طرح كنند

[١٠]ع: زرنيخ سوخته دندان‌

[١١]ع: آنرا پاك‌

[١٢]ب: بسايند خورد و بر آب‌

[١٣]ب: كه خواهد

[١٤]ع: كند

[١٥]ع: رسند

[١٦]ب: زهر قاتل است- ع: زهريست مهلك.