تنسوخ نامه ايلخاني - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٢٥٨ - فصل در معرفت انواع كافور و خاصيت آن

كه از هوا تحليل يابد، و مضمحل «و متلاشى‌[١]» گردد[٢].]

خاصيّت (و منفعت) كافور[٣]. كافور حرارت را بنشاند[٤]. و [در] زهرهاء گرم‌[٥] سود دارد [بغايت‌]. و در آبله و جوشش كه در چشم پديد آيد بكار دارند[٦]. و بويهاء گرم بآن اعتدال گيرد[٧]. و قوت باه را ضعيف كند[٨]. [و اگر بر مرده پراكنند مدّتى مديد بر آن هيأت و صورت بماند.

[١](و متلاشى) تنها در- ع- است‌

[٢]تا اينجا مقدار شش سطر از نسخه ب افتاده است‌

[٣]ب: خاصيت آن‌

[٤]ج، ن، ب: كافور حرارت بنشاند

[٥]ب: گرم را

[٦]ب: و آبله و گل چشم را كه در وى جوشش باشد نگاه دارد

[٧]ب: و در مفرحهاى معتدل بكار آيد

[٨]ب: گرداند.