تنسوخ نامه ايلخاني - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٢٢٩ - فصل در معرفت طاليقون و خواص او

مركبات فلزّات است، و از آن هيچ اوانى فاخر نكنند.

(و) هرچه را مس زيادت بود، هاون و هركاره‌[١] كنند. و هر چه را اسرب بيشتر، از آن ديگهاء گرماوه‌[٢] سازند و آنرا در زمين عجم تال‌[٣] خوانند.

و ميان اسرب و مس آن مزاج حاصل نشود كه ميان مس و قلعى.

و اگر[٤] بر آتش نهند اسرب زود گداخته شدن گيرد.

و هرچه از سفيد[٥] روى و بت روى و مس و برنج نامعلوم‌[٦] برهم گذارند، چيزى حاصل (شود كه) اخسّ و ارذل جمله مركّبات فلزّات باشد.

فصل در معرفت طاليقون و خواص او[٧]

طاليقون جوهريست مركب از همه فلزات. و آن را حكيمى‌[٨] «بزرگ (از جمله حكماء يونان) تركيب كرده است. و آنرا طاليقون بسبب آن گفته‌اند كه نام آن حكيم مستخرج طاليقون بوده است‌[٩].»

[١]ع: و طنجير

[٢]ع: گرمابه‌

[٣]ع: نال‌

[٤]ج، ن، م: و قلعى را

[٥]ج، ن: از سفيد- ع: او سفيد

[٦]ع: ناموزون‌

[٧]ع: و خاصيت او

[٨]ج، ن: و آن حكيم‌

[٩]ع: بزرگ تركيب كرده است از يونان و منسوب باسم طاليقون سبب اين است.