تنسوخ نامه ايلخاني - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٥٤ - فصل در معرفت سنگ زيت«و خواص او»

نيز بازدارد[١]. و بر ورم گرم بستن‌[٢] سود دارد. و (هركه) با خود دارد[٣] چشم بد بدو كار نكند[٤].

فصل در [معرفت‌] حجر الحىّ «و خاصّيّت او»[٥]

آن سنگى است‌[٦] از جنس پادزهرها، اندكى با رنگ خاكستر زند. و برو خطها[٧] باشد.

خاصّيّت او آنست كه بر مارگزيده بندند شفا يابد. و زهر از او برون‌[٨] آيد. و علّت نسيان را بغايت نافع بود.

فصل در معرفت سنگ زيت «و خواصّ او»[٩]

و آن سنگى است كه چون آب برو ريزند آتشى ازو افروخته شود[١٠]. و چون (روغن) زيت برو ريزند آتش ازو[١١] فرونشيند. و معدن او معلوم نيست.

خاصّيّت او[١٢] آنست كه مار و كژدم و ديگر گزندگان موذى‌[١٣] از پيش او بگريزند.

[١]ع: و قى را منع كند

[٢]ع: بستن- ج، ن، م، ب: بندند

[٣]ع:

و با خود داشتن‌

[٤]ج، ن، م: نتواند كرد

[٥]فقط در ع: است‌

[٦]ب: سنگى است سياه بام- م: سنگى است سياه‌

[٧]ب: خصلتها

[٨]ب، ج، ن: بيرون‌

[٩]در ج، ن، م: نيست‌

[١٠]ب: از آتش برافروزد- م:

آتشى از او برافروزد

[١١](ازو) تنها در ع: است‌

[١٢]ع: خاصيتش‌

[١٣]ع: درندگان موذى- كلمه (موذى) تنها در ع: است‌