تنسوخ نامه ايلخاني - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٩٢ - نوع ششم

و اگر آسمان ابرناك باشد، و آن سنگ را بر چوبى بندند، و برابر آسمان‌[١] بدارند، متفرّق شود.

و اگر بارندگى باشد، منقطع گردد.

و اگر صاحب آن نزديك‌[٢] سلطان خشمگين شود، آن خشم پادشاه‌[٣] منقطع شود. و با او نيكوئى كند.

و اگر برنگ نيل بود[٤]، كسى كه از آن آب در چشم كشد، بنام هركه خواهد و بگويد: مى‌خواهم كه فرمان‌بردار من گردد، و تابع من شود، همچنان باشد، و از او بهر مرادى (كه دارد) برسد.

نوع‌[٥] ششم.

سنگى است نيلگون.

اگر محك‌[٦] آن سفيد باشد، و بنام كسى در چشم كشد، آن‌كس فرمان‌بردار او گردد.

و اگر سياه بود، مردم او را گرامى دارند.

و اگر زرد باشد، بر تمامت‌[٧] احوال مردم واقف شود.

و اگر سرخ باشد بهر كارى كه روى نهد، بخير بازگردد.

و اگر آسمان‌گون باشد، درو[٨] هيچ خير[٩] نبود، «آنرا با خود نشايد داشت كه نيكو نبود[١٠].»

[١]م: و بر آسمان‌

[٢]ب: بنزديك‌

[٣]كلمه (پادشاه) تنها در- ب- است‌

[٤]ب: و اگر نيلگون باشد

[٥]كلمه (نوع) در- ب- نيست‌

[٦]م: حك‌

[٧]م: تمامت. (بر) ندارد

[٨]ب، م: و درو

[٩]ب: چيز

[١٠]ج، ن:

و آن با خويشتن نشايد داشت- م: و آن سنگ با خويشتن نشايد داشت.