تنسوخ نامه ايلخاني - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٣٧ - فصل در معرفت حجر گاويس و خواص او

فصل در معرفت حجر الظّفر[١] «و خواصّ او»[٢]

و آنرا غروى‌[٣] (نيز) خوانند ٤٢. و آن چهار نوع است سبز، و سياه، و سرخ، و سفيد.

و معادن او در چند جاى است‌[٤]. (و) در خراسان سياه‌[٥] بفال دارند.

و اهل شيعه غروى‌[٣] سفيد متبرّك دارند، و بدو رغبت بسيار[٦] كنند. و نقش بر هيچ سنگى چنان خوب نيايد[٧] كه بر حجر[٨] غروى.

خاصّيّت‌[٩] او آنست كه هركه‌[١٠] با خود دارد، از بيماريها، و وبا[١١] ايمن باشد، و بر اعداء مظفّر گردد.

فصل در معرفت حجر[١٢] گاويس و خواصّ او[١٣].

و آن سنگى است حيوانى و نوعى است [از] پادزهر، شكل آن مدوّر[١٤] باشد. و لون آن‌[١٥] زرد مثل زرده خايه‌[١٦] مرغ، و بغايت نرم باشد.

[١]م: الطف‌

[٢]تنها در ع: است‌

[٣]ع: ب، غرورى- ب: غزوى- م:

عزوى- ج، ن: غروى.

[٤]ع: موضع است- ب: جاست‌

[٥]ب: سياه را

[٦]كلمه (بسيار) تنها در ع: است‌

[٧]ب: و بر هيچ سنگى چنان خوب نقش نتوان كرد

[٨]كلمه (حجر) در ج، ن، م: نيست‌

[٩]ع: و خاصيت‌

[١٠]ب:

خاصيت حجر غزوى هركه- ج، ن، م: خاصيت او هركه‌

[١١]ب: از بيماريهاى وفا- ج، ن، م: از بيماريهاى وبا- ع: از بيماريها و وبا

[١٢]كلمه (حجر) در م:

نيست‌

[١٣]ع: كاويش و خاصيت آن‌

[١٤]ب: و شكل مدون‌

[١٥]ب: و رنگ او

[١٦]ب: تخم.