تنسوخ نامه ايلخاني - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٨٠ - سخن در قيمت فيروزه

صافى‌تر، و رنگين‌تر نمايد. و هرگاه كه هوا با غبار بود، و ابرناك‌[١] رنگ و صفاء فيروزه تيره‌تر نمايد[٢]].

و اصحاب صناعت اكسير ٢٤ آورده‌اند كه اگر فيروزه را خرد بسايند، و بر زر شكن‌دار اندازند[٣] شكن او ببرد، و خايسك‌[٤] قبول كند[٥].

سخن‌[٦] در قيمت فيروزه‌

نيم مثقال بوزن (از) بو اسحاقى‌[٧]، و ازهرى، كه نيكو و آبدار باشد و صافى و ممسوح، يا پيكانى بود، بهفت دينار تا (غايت) ده دينار بها كنند[٨]. و يك مثقال بيست دينار[٩] تا سى دينار ارزد. و دو مثقال پنجاه دينار تا هفتاد دينار، و سه مثقال صد[١٠] دينار تا صد و «پنجاه دينار. و اگر[١١]» شيربام باشد هردينارى با پنج دانگ آيد. و اگر ميانه بود تا دانگى آيد. و فيروزه بد را قيمت اندك باشد.

[١]م: و ابرناك بود

[٢]ن، ج، م: كمتر نمايد

[٣]ع: شكن‌دار ريزند- ب: شكن اندازند

[٤]ب: شكن او را ببرد و بر خايسك‌

[٥]م:

و خايسك قبول (كند) ندارد- ع: و خايسك او قبول كند

[٦]كلمه (سخن) در ب: نيست‌

[٧]م، ج، ن: از ابو اسحاقى- ب: بو اسحاقى‌

[٨]ب: تا ده دينار ارزد

[٩](دينار) در ب: نيست‌

[١٠]ب: مثقال از صد

[١١]ب:

و پنجاه و اكثر- م: پنجاه دينار و اگر.