تنسوخ نامه ايلخاني - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٩٤ - فصل نوعى ديگر است از خواص احجار مجهول

كنند.

و اگر با پادشاهان‌[١] اختلاط كند از ايشان بمراد رسد[٢].

و اگر كسى خواهد كه بر وى زخمى زند[٣] دستش بلرزد، چنانكه زخم نتواند زدن‌[٤]، و تا آن سنگ با او[٥] بود درويش نگردد، «و اللّه اعلم‌[٦]».

فصل‌[٧] نوعى ديگر است از خواص احجار مجهول‌

چنانچه‌[٨] كسى را تب مزمن باشد، (بايد) كه سر شاهراهى طلب كند[٩]، و هفت روز آنجا مى‌گذرد. روز هشتم از اين راه پنج پاره‌سنگ يا پنج پاره ريگ‌[١٠] بردارد، و بخانه برد[١١] و در زير خاكستر كند، و مى‌گويد[١٢] همچنان‌كه آفتاب [از او زايل گشت‌[١٣]] اين تب از فلان «و نام صاحب تب [را] مى‌گويد». البته از آن شخص زايل گردد.

بفرمان بارى تعالى‌[١٤].

و اگر پاره‌اى از آسيا سنگ زيرين بر زن حامله بندند از

[١]ج، ن: با ملوك‌

[٢]م: برسد

[٣]ب: زخمى كند

[٤]م، ن، ج: چنانچه‌

[٥]ب: زد

[٦]در- م- نيست‌

[٧](فصل) در- م- نيست و محل آن سفيد است‌

[٨]م: چنانكه‌

[٩]ب: كه سر شاهراهى طلب مى‌كند

[١٠]م: پاره‌ريگ- ب: پاره‌سنگ‌

[١١]ب: برود

[١٢]ب: مى‌گويد كه فلان‌

[١٣]ب: آن سنگها را از آفتاب‌

[١٤]ب: حق تعالى‌