تنسوخ نامه ايلخاني - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١١١ - فصل در اخبار و حكايات عجيب كه در مرواريد گفتهاند

بده تا ترا نيز منفعتى باشد.

طفل گفت من هيچ ندارم مگر گربه‌اى. گفتم بيار تا ببرم و بفروشم، و در عوض آن مرواريد خرم. طفل گربه بياورد، با خود در كشتى بردم كه در كشتى بگربه احتياج‌[١] تمام باشد[٢]. بسبب آنكه موش درو پديد مى‌آيد. و خوف باشد كه كشتى را سوراخ كند. و بندهاى او[٣] ببرد، و بارها سوراخ كند. بدين‌سبب گربه در كشتى دارند دفع موشان را. و چون موسم غوص بگذشت، و آنچه (بارى تعالى) روزى مقدّر (كرده)[٤] بود بدست آمد. از بضاعت آن طفل غافل بودم، «تا روزى كه كشتى از مغاص بازخواست گشتن»[٥]. غوّاص را گفتم يك كرّت فرورو تا مزد غوص‌[٦] اين گربه بتو دهم، كه اين‌[٧] بضاعت طفلى است درويش. غوّاص فرورفت، و يكى‌[٨] صدف برآورد، چون‌[٩] بساحل دريا آمدم آنرا بشكافتم. دانه مرواريد[١٠] بوزن سه مثقال، سفيد، عيون، مدحرج، نجم، خوشاب، باطراوتى‌[١١] بغايت كامل برون آمد. بدان تعجّب نمودم كه هرگز مثل آن نديده بودم و نه شنيده.

و در آن‌[١٢] تاريخ خلفاء مصر را بتحصيل مرواريد رغبتى تمام بود.

من روى بمصر آوردم، چون آنجا رسيدم انواع مرواريد كه با من بود

[١]ن، ج: احتياجى‌

[٢]ع: مى‌باشد

[٣]م: او را

[٤]ع: و آنچه روزى مقدر بود

[٥]ع: تا روز آخر غوص‌

[٦]ع: تا در عوض‌

[٧]كلمه (اين) در ن، ج: است‌

[٨]ع: و يك‌

[٩]م: و چون‌

[١٠]ع:

لؤلؤ- م: مرواريد بود

[١١]م: باطراوتى تمام‌

[١٢]م: در آن.