بدهد (سيزدهم) هر گاه اطفال مالى كسب كرده باشند ومعلوم نباشد كه از حلال يا حرام كسب شده مكروه است از براى ولى فروختن ان مال واز براى ديگران خريدن ان مال را از ولى (چهارم) مكروه است شغل حجامي در وقتى كه شرط مزد كنند (پانزدهم) مكروه است زر كري كردن وذبح كردن در وقتى كه ان شغل خود قرار دهد (شانزدهم) مكروه است جولائي كردن بلكه مطلق نساجي كردن اما بافتن بور باوحصير مكروه نيست (فصل چهارم در اداب تجارت است) وان چند چيز است اول آنكه كاسب وتاجر اولا مسائل كسب وتجارت را بداند ومعامله صحيح را از فاسد فرق كذارد زيرا كه بعقد فاسد مال داخل در ملك او نخواهد شد پس تصرف او در ان مال حرام خواهد بود وگاه شود كه مرتكب ربا شود چنانچه از امير المؤمنين عليه السلام مرويست كه روزي در بالاى منبر فرمود كه اى كروه مردان اول دانستن بعد از ان تجارت كردن واين عبارت را سه مرتبه فرمود بخدا قسم كه ربا در اين امت مخفي تر است از صداى پاي مورچه كه بر روى سنك‌راه رود پس فرمود هر تاجرى فاجرى است وهر فاجرى در جهنم مكر تاجرى كه حق خود را بكيرد وحق مردم را به مردم دهد ونيز فرمود كسيكه تجارت كند بغير علم فرو مىرود در ربا هم چنان كه كسى در كل فرو مىرود ودر بعضى از روايات است كه ان حضرت رد بازارهاى كوفه هر روز طواف مىكرد وكسبه وتجار را موعظت مىفرمود به‌اين كلمات اى مردم پيش از خريد و فروخت طلب خير از خدا بكنيد وتحصيل كنيد بركت را بسبب سهولت نمودن خريد و فروش وتفاوت نكذاريد در ميان خريداران و فروشندگان وزينت خود كنيد حلم وبردبارى را وباز ايستيد از قسم خوردن ودورى كنيد از دروغ كفتن وباز ايستيد از ظلم كردن وبانصاف سلوك كنيد با مظلومان ونزديك نشويد بر باء وتمام بدهيد كيل ووزن را وچيزى كم ندهيد وفساد مىكند در زمين واين كلمات را بيان مىفرمود وبعد از ان بمنزل خود عود مىفرمود ومتوجه امور مردم مىشد (دوم) سنت است كه ما بين مشتريان تفاوت نكذارد وبا همه به‌يك نحو سلوك كند مكر اين كه كسى را ترجيح دهد بسبب اين كه از اهل علم وفضل باشد (سيم) هر گاه كاسب بگويد بشخصى كه بيا از من متاع بخر من بتو احسان خواهم كرد سنت است كه در ان متاعى كه به‌او مىفروشد از او انتفاع نكيرد ومكروه است انتفاع كرفتن از مومنان