از حضرت امير المؤمنين ع مرويست كه فرمود تجارب كنيد تا خداوند تعالى بركت به شما عطا فرمايد همانا من شنيدم خدا صلى الله عليه واله كه فرمود روزى ده جزء است نه جزء ان تجارب است ويك جرء ان در ساير امور وحضرت صادق عليه السلام فرمود كه خير وخوبى نيست در كسيكه دوست ندارد كه مال حلال جمع كند وحفظ ابروى خود را باو بكند وقروض خود را باو ادا نمايد وصله رحم خود نمايد ونيز مرويست كه عمر بن مسلم كه از اصحاب حضرت صادق عليه السلام بود مشغول تجارة بود ترك تجارب كرد ومشغول عبادت شد حضرت احوال او را پرسيد عرض كردند كه رو اورده است بعبادت وترك تجارت كرده است پس حضرت فرمودند واى بر او ايا نمىداند كه كيسكه ترك كند تحصيل روزى را دعاى او مستجاب نمىشود بدرستى كه در وقتى كه ايه مباركه (ومن يتق الله يجعل له مخرجا ويرزقه من حيث لا يحتسب) نازل شد بعضى از اصحاب رسول الله ص درهاى خانهاى خود را بستند ومشغول بعبادت شدند وگفتند كه خداى تعالى ضامن روزي ما شده است ما باين سبب دست از تحصيل روزى كشيديم پس حضرت فرمودند كسى كه چنين كند دعاى او مستجاب نمىشود بر شما باد بطلب كردن روزى بدرستى كه من دشمن دارم كسى را كه دهن خود را گشوده باشد وهميشه گويد كه بار خدايا روزى بمن ده وترك كرده باشد طلب روزى را از حضرت باقر عليه السلام مرويست كه كسى كه طلب كند دنيا را از جهت مستغنى شدن از مردم واز جهت سعى كردن از براى عيال خود ومواسات كردن با همسايه خود ملاقات كند خداى تعالى را در روز قيامت وروى او مثل ماه شب چهارده خواهد بود و وارد شده كه خدا رحمت كند مؤمنى را كه كسب كند روزى حلال را وخرج كند بر سبيل اعتدال وميانه روى و احاديث در اين باب بسيار است وهمين قدر در اين مقام كافى است وبايد ادمى در طلب كردن روزى اجمال كند يعنى نه بيكار باشد ونه حريص باشد كه شب وروز در طلب مال باشد ودر فكر اخرت نباشد (فصل دوم در بيان اقسام تجارب وكسب) وان بر پنج قسم است (قسم اول) كسب واجب وان وقتي واجب است كه تحصيل قوت خود وعيال واجب الفقة او موقوف بر ان باشد و هم چنين است هر گاه واجب ديگرى موقوف بر ان باشد واحوط وجوب آن است هر گاه اداء دين توقف بر ان داشته باشد (قسم دوم) تجارب سنت وان تجارتى است