كه كفايت مىكند دادن قيمت زكوة هر كدام كه كمتر است هر چند بى اشكال نيست زيرا كه زكوة بعين مردد ما بين گندم وجومتعلق است در صورتيكه آنها را هنوز تلف نكرده باشد بلكه با تلف آنها نيز مشكل است بسبب آنكه گندم وجو مثلى است نه قيمى واگر اجمالا بداند كه يا زكوة پنج شتر بر اوست يا زكوة چهل گوسفند كافى است دادن يك گوسفند بقصد زكوة واگر اجمالا بداند يا زكوة سى گاو بر اوست يا زكوة چهل گوسفند بايد احتياط كند بجمع مگر آنكه تلف شده باشد كه كفايت مىكند دادن قيمت يك گوسفند وهم چنين در نظاير آنها " هشتم " اگر زكوة بر كسى واجب باشد وپيش از دادن بميرد آيا زكوة آن را از تركه او جايز است بكسى دهند كه نفقه اش بر ميت واجب بوده يا نه اشكال است " نهم " اگر نصاب را بعد از وجوب زكوة بفروشد وبر مشترى شرط كند زكوة آن را بدهد دور نيست جايز باشد مگر آنكه شرط كند كه زكوة برمشترى باشد نه بقصد نيابت از بايع كه جواز آن مشكل است " دهم " اگر از كسى خواهش كند كه زكوة او را آنكس تبرعا بدهد جايز ومجزى است ومتبرع نمىتواند عوض آن را از او مطالبه كند بخلاف آنكه از او خواهش كند واسم تبرع را نبرد واو از مال خود بدهد كه ظاهر آن است بتواند عوض آن را مطالبه كند مگر در صورتيكه معلوم باشد تبرعا داده " يازدهم " اگر كسى را وكيل كند كه زكوة او را بدهد يا بفقير برساند آيا بمجرد همين توكيل ذمه اش برى مىشود يا بايد يقين كند كه داده يا كفايت مىكند خبر دادن وكيل باداء دور نيست بدادن بوكيل اكتفا توان نمود اگر عادل باشد " دوازدهم " اگر شك كند كه آيا ذمه اش بزكوة مشغول است يا نه وبفقير چيزى دهد باين قصد كه هر گاه ذمه اومشغول است زكوة او باشد والا اگر ذمه او بمظالم مشغول است مظالم محسوب باشد والا اگر ذمه پدرش مشغول زكوة است زكوة پدر محسوب باشد والا اگر ذمه پدر بمظالم مشغول است حساب شود والا ذمه جدش اگر مشغول است حساب شود وهم چنين ظاهر آن است صحيح باشد " سيزدهم " در اداء زكوه ترتيب معتبر نيست بانكه مقدم دارد آنچه اول بر او واجب شده پس اگر زكوة سال گذشته وزكوة امسال هر دو بر او واجب باشد مىتواند زكوة امسال را مقدم دارد و هر گاه بدون تعيين چيزى بدهد ظاهر آن است كه توزيع شود بر هر دو سال " چهاردهم " در مزارعه فاسده اگر زراعت بنصاب رسيده زكوة آن بر صاحب بذر واجب است ودر مزارعه صحيحه بر صاحب بذر وزارع است در صورتيكه سهم هر دو