" سيم " آنكه گيرنده زكوة واجب النفقه دهنده نباشد مثل پدر ومادر واباء وامهات ايشان هر چه بالا رود ومثل فرزند ذكور واناث واولاد هر چه پائين رود ومثل زوجه دائمه كه نفقه او بشرط يا نشوز ونحو آن از اسباب شرعيه ساقط نشده باشد ومثل مملوك چه مطيع باشد يا ابق كه جايز نيست زكوة را بانها دهد براى انفاق بلكه براى توسعه نيز بانها ندهد بنابر احوط هر چند دور نيست جواز آن در صورتيكه بقدر توسعه بر آنها نداشته باشد بلى هر گاه نفقه ديگرى برانها واجب باشد مثل زوجه يا مملوك پدر يا فرزند كه واجب النفقه ايشان باشند نه خود زكوة دهنده (مسألة ١٠) خصوص سهم فقرا را بواجب النفقه نمىتوان داد بخلاف سهم عاملين يا غارمين يا مؤلفة قلوبهم يا سيبل الله با ابن السبيل يا سهم رقاب كه در صورتيكه يكى از اين عناوين مانعى ندارد (مسألة ١١) واجب النفقه كسى مىتواند از ديگرى زكوة بگيرد در صورتيكه آنكس عاجز از انفاق باوباشد يا با قدرت نفقه اش را ندهد بخلاف صورتيكه بدهد كه جواز آن مشكل است هر چند فقير باشد مثل كسيكه پدرش غنى باشد وخودش چيزى نداشته باشد واشكالى نبايد كرد كه زكوة را بزوجه كسيكه موسر باشد ونفقه او را مىدهد نمىتوان داد بلكه دور نيست جايز نباشد دادن بزوجه كسى كه نفقه او را نمىدهد ولى ممكن باشد او را اجبار كنند بنفقه دادن بلكه احوط ندادن زكوة است بواجب النفقه ديگرى براى غير نفقه مثل آنكه بانها بدهد براى توسعه لايق بحال آنها در صورتيكه منفق براى توسعه هم بانها مىدهد (مسألة ١٢) دادن زكوة بزوجه منقطعه جايز است چه زوج بدهد يا ديگرى چه براى انفاق يا براى توسعه چنانچه جايز است بزوجه دائمه كه نفقه اوبشرط ونحوان ساقط شده باشد بدهد بخلاف منقطعه كه شرط نفقه كرده باشد بر زوج واو دارا باشد كه دادن باوجايز نيست (مسألة ١٣) زوجه دائمه كه نفقه او بنشوز ساقط شده باشد دادن زكوة باو مشكل است زيرا كه مىتواند تحصيل نفقه كند بترك نشوز (مسألة ١٤) زوجه مىتواند زكوة خود را بشوهرش دهد هر چند از همان انفاق بر زوجه كند وهم چنين غير زوجه از كسانيكه باسباب خارجيه نفقه آنها بر گيرنده باشد (مسألة ١٥) جايز است زكوة خود را بكسى دهد كه دهنده تبرعا متكفل نفقه اش باشد چنانچه جايز است ديگرى زكوة بان كسى دهد براى انفاق يا توسعه وفرقى نيست كه آنكس از ارحام نزديك زكوة دهنده باشد مثل برادر وخواهر واولاد آنها وعمو وخالو واولاد آنها كه واجب النفقه او نيستند يا اجنبى باشد وفرق