طلب او را وصول كند مگر آنكه بعد از وصول دوباره عقد مضاربه را تازه كنند بلى اگر او را وكيل كند كه بعد از وصول عقد مضاربه را بوكالت جارى كند واز جانب خود قبول كند كه موجب وقابل يكي باشد ضرر ندارد وهم چنين اگر از عامل طلب داشته باشد و او را وكيل كند كه بعد از آنكه طلب او را معين كند در پولى عقد مضاربه را جارى كند " دويم " آنكه سرمايه پول طلا يا نقره مسكوك باشد بسكه معامله وصحيح نيست پول سياه يا جنس ديگر را مثل قند يا چاهي يا فرش يا پارچه ونحو آنها را سرمايه قرار دهد وبعضى در بطلان آن تامل كرده اند ولكن احتياط در آن ترك نشود ومضاربه به پول نقره مغشوش كه معامله بان مينمايند مثل قمرى وشامي ونحو آن ضرر ندارد ولكن به پول نقره قلب كه شكستن آن واجب است صحيح نيست هر چند پول قلب قيمتى داشته باشد زيرا كه در اين صورت بحكم پول غير نقره است وهر گاه بعامل بگويد اين جنس را بفروش وبا پول انمعامله كن وربح آن ما بين من وتو به تنصيف باشد اين مضاربه صحيح نيست مگر آنكه او را وكيل كند كه بعد از گرفتن پول آن عقد مضاربه را تجديد كند " سيم " آنكه مقدار سرمايه ووصف آن معلوم باشد پس اگر كيسه پول را باو دهد يا نزد او خالى كند ومبلغ آن معلوم نباشد كفايت نمى كند هر چند بديدن بتخمين يقين كند كه مثلا از صد تومان كمتر نيست ومعظم غرر بديدن آن زايل شود " چهارم " آنكه سرمايه معين باشد پس اگر مثلا دو كيسه صد توماني نزد او حاضر كند و باو بگويد مضاربه دادم بتو يكى از اين دو كيسه پول را يا آنكه هر كدام را بخواهى منعقد نمىشود مگر آنكه بعد از تعيين تجديد عقد كنند بلى اگر مثلا صد تومان نزد او حاضر باشد وبگويد مثلا نصف آن را بتو سرمايه دادم كافى است ولازم نيست كه سرمايه مفروز باشد پس اگر مال معينى مشترك باشد ما بين دو نفر مثلا واحد الشريكين بگويد سهم خود را از اين مال بتو سرمايه دادم كافى است در صورتيكه سهم او معلوم باشد كه نصف يا ثلث يا ربع آن مال است " پنجم " آنكه ربح آن را بنحو اشاعه ميان خودشان قرار دهند پس اگر قدر معيني از ربح را براى يكى وتتمه را براى ديگرى قرار دهند مثل آنكه بگويد ده تومان از منفعت براى من وتتمه هر چه باشد از تو يا آنكه مشترك ما بين من وتو بتنصيف مثلا صحيح نيست " ششم " آنكه سهم هر كدام از مالك وعامل را از ربح معين كنند بنصف يا ربع با ثلث ونحو آنها مگر در صورتيكه سهم هر كدام در