رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٢ - شرايط وضو

مسأله ٣٠٧. شرط هشتم‌، آن‌كه‌ «ترتيب» را در وضو رعايت كند، يعنى اوّل صورت، بعد دست راست و سپس دست چپ را بشويد، و بعد از آن مسح سر و سپس مسح پاها را انجام دهد؛ و بنابر احتياط، پاى چپ را پيش از پاى راست مسح نكند.

مسأله ٣٠٨. شرط نهم‌، اين‌كه كارهاى وضو را چنان به جا آورد كه بگويند پشت سر هم انجام مى‌دهد و اگر چنين كند وضوى او صحيح است، هرچند بر اثر گرمى هوا و وزش باد اعضاى سابق خشك شده باشد، مثلًا موقعى كه مى‌خواهد دست راست را بشويد صورت او خشك شود؛ ولى اگر طورى انجام دهد كه پشت سر هم نباشد وضوى او باطل است، هرچند بر اثر سردى هوا اعضاى قبل، خشك نشده باشد.

مسأله ٣٠٩. راه رفتن در بين وضو اشكال ندارد، بنابراين اگر بعد از شستن صورت و دستها چند قدم راه برود و بعد مسح سر و پا را بكشد وضوى او صحيح است.

مسأله ٣١٠. شرط دهم‌، «مباشرت» است، يعنى خود انسان شستن صورت و دست‌ها و مسح سر و پاها را انجام دهد؛ و اگر ديگرى او را وضو دهد، يا در رساندن آب به صورت و دستها و مسح سر و پاها به او كمك نمايد، وضو باطل است؛ ولى كمك در مقدّمات وضو اشكال ندارد.

مسأله ٣١١. كسى كه شخصاً قادر به وضو گرفتن نيست بايد از كسى كمك بگيرد كه او را وضو دهد، و چنانچه مزد هم بخواهد در صورت توانايى بايد بدهد، ولى بايد خود او نيّت وضو كند و با دست خود مسح نمايد و اگر نمى‌تواند بايد ديگرى دست او را بگيرد و به محل مسح بكشد؛ و اگر اين هم ممكن‌نيست، بايد از دست او رطوبت بگيرد و با آن رطوبت سر و پاى او را مسح نمايد، ولى در اين صورت احتياط واجب اين است كه تيمّم هم بكند.

مسأله ٣١٢. انسان هر يك از كارهاى وضو را كه مى‌تواند به تنهايى انجام دهد، نبايد كمك بگيرد.