رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٥ - «الف»

واژه‌نامه احكام‌

«الف»

آب جارى: آب در حال جريان، مانند آب چشمه و قنات كه از زمين مى‌جوشد و رودخانه كه از كوه‌ها جارى است.

آب قليل: آبى است كمتر از كر، كه از زمين هم نجوشد.

آب كر: آب كر بنابر احتياط واجب مقدار آبى است كه اگر در ظرفى كه طول و عرض و عمق آن هركدام سه وجب ونيم باشد بريزند، آن ظرف را پركند، يا وزن آن ٣٨٤ كيلوگرم (٣٨٤ ليتر) باشد و معيار در وجب، وجبهاى متوسّط است.

آب مضاف: آبى است كه با چيزى آميخته شده باشد، مانند شربت و يا از چيزى گرفته شده باشد، مانند گلاب.

آب مطلق: آبى است كه در عرف به آن آب بگويند، بدون اضافه شدن چيزى به آن، مثلًا نگويند آب نمك يا آب ميوه و به آن آب خالص نيز گفته مى‌شود.

آلات لهو: اسباب عياشى و خوشگذرانى نامشروع.

اجاره: قرار دادى است كه طى آن منافع مال يا كار يك طرف در قبال اجرت و مدت معين به طرف ديگر واگذار مى‌شود.

اجرت المثل: (اجرت همانند). مثل اين‌كه شخصى بدون تعيين اجرت كارى انجام دهد، كه بايد اجرت او را با نظر عرف همان محل به او پرداخت نمود.

اجزاء و شرايط: هر امرى كه فقدان آن به اصل يك چيز لطمه زند، جزء آن محسوب مى‌گردد و هر امرى كه فقدان آن صفت يا حالت چيزى را متغير