رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٣ - احكام زن حائض

احتياط مستحب آن است كه پيش از غسل از نزديكى خود دارى كند؛ امّا كارهاى ديگرى كه در وقت حيض بر او حرام بوده، مانند توقّف در مسجد و مسّ خطّ قرآن، تا غسل نكند بر او حلال نمى‌شود، بنابر احتياط واجب.

مسأله ٤٥٠. نمازهاى روزانه كه زن در حال حيض نخوانده قضا ندارد، ولى روزه واجب را بايد قضا كند.

مسأله ٤٥١. هرگاه وقت نماز داخل شود و بداند يا گمان داشته باشد كه اگر نماز را تأخير بيندازد حائض مى‌شود، بايد فوراً نماز را بخواند.

مسأله ٤٥٢. هرگاه زن در اوّل وقت به اندازه انجام واجبات يك نماز پاك باشد و نماز نخواند و حائض شود، آن نماز را بايد بعداً قضا كند و در اندازه «وقت براى انجام واجبات» بايد ملاحظه حال خود را نمايد، مثلًا براى مسافر به اندازه دو ركعت و براى حاضر، به اندازه چهار ركعت و كسى كه وضو ندارد، وقت وضو را نيز بايد در نظر بگيرد و همچنين تطهير لباس و بدن و اگر فقط به اندازه خود نماز وقت داشته باشد احتياط واجب، قضا كردن نماز است.

مسأله ٤٥٣. هرگاه در آخر وقت نماز پاك شود بايد غسل كند و نماز را بخواند؛ حتّى اگر به اندازه يك ركعت نماز وقت داشته باشد، احتياط واجب خواندن نماز است و در صورت نخواندن، قضاى آن را به جاآورد.

مسأله ٤٥٤. هرگاه در آخر وقت پاك شود، امّا وقت براى غسل ندارد و فقط مى‌تواند تيمّم كند و يك ركعت نماز را در وقت و بقيّه را در خارج وقت به جا آورد، نماز بر او واجب نيست؛ ولى اگر گذشته از تنگى وقت تكليفش تيمّم است، مثل اين‌كه آب براى او ضرر دارد بايد تيمّم كند و نماز را به جا آورد.

مسأله ٤٥٥. هرگاه زن پاك شود و شك كند كه به مقدار كافى وقت براى نماز باقى مانده يا نه، بايد نمازش را بخواند.

مسأله ٤٥٦. مستحبّ است زن حائض در وقت نماز خود را از خون پاك كند و دستمال و پنبه را عوض نمايد و وضو بگيرد، يا اگر نمى‌تواند تيمّم كند و در جاى‌