رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٤ - مكان نمازگزار

مسأله ٨٠١. تصرّف و نماز خواندن در ملك ميّتى كه به مردم بدهكار است، با اجازه ورثه مانعى ندارد؛ مگر اين‌كه آن تصرّف مزاحم حقّ طلبكاران گردد.

مسأله ٨٠٢. هرگاه بعضى از ورثه ميّت، صغير يا ديوانه يا غايب باشند، تصرّف در ملك آنها و نماز در آن حرام است؛ ولى تصرّفات جزيى كه براى برداشتن ميّت معمول است اشكال ندارد.

مسأله ٨٠٣. نماز خواندن در مسافرخانه‌ها و حمّامها و مانند آن براى مسافران و مشتريان كه طبق متعارف وارد آنجا مى‌شوند اشكال ندارد؛ ولى در اماكن خصوصى بدون اجازه مالك، جايز نيست؛ مگر آن‌كه اجازه تصرّفى بدهد كه معلوم شود براى نماز خواندن نيز راضى است؛ مثل اين‌كه كسى را به ناهار يا شام يا استراحت دعوت كند كه مسلّماً براى نماز نيز رضايت دارد.

مسأله ٨٠٤. در زمينهاى بزرگ زراعتى و غير زراعتى كه ديوار ندارد و زراعتى فعلًا در آن نيست، نماز خواندن و نشستن و خوابيدن و تصرّفات جزئى اشكال ندارد، خواه نزديك شهر و روستا باشد يا دور از آن و خواه مالكين آن صغير باشند يا كبير، ولى اگر صاحبش صريحاً بگويد راضى نيستم، يا بدانيم قلباً راضى نيست، تصرّف در آن حرام است و نماز نيز اشكال دارد.

شرط دوم- استقرار

مسأله ٨٠٥. اگر مكان نمازگزار متحرّك باشد بطورى كه نتواند كارهاى نماز را بطور عادى انجام دهد، نماز او باطل است؛ بنابراين، نماز خواندن در كشتى و قطار و مانند آن اگر بتواند كارهاى نماز را صحيح انجام دهد اشكال ندارد؛ و اگر از جهت تنگى وقت يا ضرورت ديگرى ناچار باشد نماز را در كشتى و اتومبيل و مانند آن بخواند و قبله دائماً در حال تغيير باشد بايد تا آنجا كه مى‌تواند به طرف قبله برگردد؛ و در حال برگشتن به سوى قبله چيزى نخواند.

مسأله ٨٠٦. نماز خواندن روى خرمن گندم و جو و مانند اينها كه مقدارى حركت‌