رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧ - احكام وضوى ارتماسى

مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح كند و براى مسح پاها از اعضاى ديگر، رطوبت بگيرد.

مسأله ٢٧٧. مسح بايد روى پوست پا باشد و مسح كردن روى جوراب و كفش فايده ندارد، مگر در حال تقيّه، و اگر به واسطه سرماى شديد يا ترس از دزد و درنده و مانند آن نتواند كفش يا جوراب را بيرون آورد، كافى است روى آنها مسح كند؛ و اگر روى كفش نجس است، بايد چيز پاكى بر آن بيندازد و بر آن چيز مسح كند.

مسأله ٢٧٨. اگر روى پا نجس باشد و نتواند آن را آب بكشد، بنابر احتياط واجب بايد چيز پاكى روى آن بيندازد و بر آن مسح كند، و بعد تيمّم نمايد.

وضوى ارتماسى‌

مسأله ٢٧٩. انسان مى‌تواند صورت و دستها را به قصد وضو در آب فرو برد، يا بعد از فرو بردن در آب به قصد وضو از آب بيرون آورد و آن را «وضوى ارتماسى» مى‌گويند.

احكام وضوى ارتماسى‌

مسأله ٢٨٠. در وضوى ارتماسى بايد صورت و دستها از بالا به پايين شسته شود، يعنى اگر وقتى صورت و دستها را در آب فرو مى‌برد قصد وضو كند، بايد صورت را از طرف پيشانى و دستها را از طرف آرنج در آب فرو برد؛ و اگر موقع بيرون آوردن از آب قصد وضو مى‌كند بايدصورت را از طرف پيشانى و دستها را از طرف آرنج بيرون آورد.

مسأله ٢٨١. در وضوى ارتماسى براى اين‌كه مسح سر و پاها با آب خارج نباشد، بايد هنگامى‌كه دست راست و چپ را وضوى ارتماسى مى‌دهد قصد كند كه بعد از خارج شدن از آب تا وقتى كه آب روى دستها جريان دارد جزء وضو است، در غير