رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧ - اسباب سرايت نجاست

و اگر چيزى قبلًا نجس بوده و شك دارد پاك شده يا نه، نجس است.

مسأله ١٣٨. هرگاه مى‌داند يكى از دو ظرف، يا دو لباس كه هر دو مورد استفاده اوست نجس شده و نداند كدام است، بايد از هر دو اجتناب كند؛ امّا اگر مثلًا نداند لباس خودش نجس شده، يا لباس شخص بيگانه‌اى كه مورد استفاده او نيست، اجتناب لازم نمى‌باشد.

مسأله ١٣٩. افراد وسواسى نبايد به علم و يقين خود در طهارت و نجاست توجّه كنند، بلكه بايد ببينند افراد معمولى درچه مورد يقين به طهارت يا نجاست پيدا مى‌كنند و به همان ترتيب عمل نمايند. و براى ترك وسواس، بهترين راه، بى‌اعتنايى است.

مسأله ١٤٠. احتياط زياد از حد در مسأله طهارت و نجاست از نظر شرع كار پسنديده‌اى نيست، بلكه اگر سبب وسواس گردد اشكال دارد.

مسأله ١٤١. هرگاه گمان كند چيزى نجس شده، تفحّص و جستجو و سؤال كردن لازم نيست و اگر جستجو موجب وسواس گردد، آن هم اشكال دارد.

مسأله ١٤٢. مستحبّ است علاوه بر رعايت مسائل مربوط به طهارت و نجاست، نظافت و پاكيزگى در بدن و لباس و خانه و مسكن و مركب و تمام محيط زندگى رعايت‌شود، همان‌گونه‌كه پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله وائمّه هدى عليهم السلام رعايت‌مى‌فرمودند.

اسباب سرايت نجاست‌

مسأله ١٤٣. هرگاه چيز پاكى با چيز نجسى ملاقات كند و يكى از آن دو رطوبت داشته باشد نجس مى‌شود، امّا اگر هر دو خشك باشند يا رطوبت بقدرى كم باشد كه سرايت نكند، پاك است؛ (مگر در ملاقات چيزى با مرده انسان پيش از غسل دادن كه احتياط واجب اجتناب است، هر چند خشك باشد).

مسأله ١٤٤. اگر در ملاقات يا در رطوبت داشتن شك كند، آن چيز نجس نمى‌شود.

مسأله ١٤٥. هرگاه بداند قسمتى از فرش، يا لباس نجس شده امّا نمى‌داند كدام‌