رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٤ - دستور ذبح حيوانات

به خودى خود در آب بميرد پاك است، ولى گوشت آن حرام است.

مسأله ٢٢١٦. حيوان حرام گوشتى كه خون جهنده ندارد مانند مار با سر بريدن حلال نمى‌شود ولى مرده آن پاك است.

مسأله ٢٢١٧. سگ و خوك به واسطه سر بريدن و شكار كردن پاك نمى‌شود و گوشت آنها نيز حرام است و حيوان حرام گوشتى كه درنده و گوشتخوار است مانند گرگ و پلنگ اگر به دستورى كه گفته مى‌شود سرببرند يا با اسلحه شكار كنند پاك است، ولى گوشت آن حلال نمى‌شود، همچنين اگر با سگ شكارى آن را شكار كنند.

مسأله ٢٢١٨. فيل و خرس و بوزينه و موش و حيواناتى كه مانند مار و سوسمار در داخل زمين زندگى مى‌كند، هر كدام خون جهنده دارد اگر به خودى خود بميرد نجس است، ولى اگر سر آنها را ببرند يا آنها را شكار كنند پاك است.

مسأله ٢٢١٩. اگر از شكم حيوان زنده بچه مرده‌اى بيرون آيد يا بيرون آورند، گوشت آن حرام است.

دستور ذبح حيوانات‌

مسأله ٢٢٢٠. براى سر بريدن حيوان اگر حلقوم و دو رگ بزرگ گردن را بطور كامل ببرند كافى است ولى احتياط مستحب آن است كه چهار رگ بزرگ يعنى دو رگ بزرگ گردن به اضافه حلقوم و مرى از پايين برآمدگى گلو بريده شود.

مسأله ٢٢٢١. اگر بعضى از اين رگها را ببرند و صبر كنند تا حيوان بميرد بعد بقيّه را ببرند فايده ندارد، بلكه اگر به اين مقدار هم صبر نكنند ولى بطور معمول رگها را پشت سر هم نبرند اگر چه هنوز حيوان جان داشته باشد اشكال دارد.

مسأله ٢٢٢٢. هرگاه گرگ، گلوى گوسفند را بطورى بكند كه از رگهاى گردن كه بايد موقع ذبح بريده شود چيزى باقى نماند آن حيوان حرام مى‌شود. ولى اگر آن رگها سالم باشد در صورتى كه گوسفند هنوز زنده است و آن را به دستورى كه گفته‌