رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٨ - نيّت زكات

به مقدار اداء دين مى‌توان به آنها داد.

مسأله ١٦٥٧. اگر كسى نمى‌تواند مخارج افراد واجب‌النّفقه خود را بپردازد، مثلًا قادر نيست خرج زن و بچّه خود را بدهد، يا توانايى دارد و نمى‌دهد، ديگران مى‌توانند به آنها زكات دهند.

مسأله ١٦٥٨. هرگاه فرزندى به كتابهاى علمى دينى احتياج دارد، پدر مى‌تواند براى خريدن آنها به او زكات دهد.

مسأله ١٦٥٩. هرگاه شوهر مخارج همسرش را نمى‌پردازد، ولى زن مى‌تواند از طريق حاكم شرع يا غير او حقّ خود را بگيرد، چنين زنى نمى‌تواند از زكات استفاده كند.

مسأله ١٦٦٠. زن مى‌تواند به شوهر فقير خود زكات دهد، هر چند شوهر زكات را بگيرد و صرف مخارج آن زن و اولادش كند.

مسأله ١٦٦١. چهارم‌، زكات گيرنده از سادات نباشد، مگر اين‌كه زكات دهنده هم از سادات باشد، ولى اگر خمس و ساير وجوهات كفايت مخارج آنها را نكند و ناچار به گرفتن زكات باشند، مى‌توانند از غير سيّد زكات بگيرند، امّا احتياط واجب آن است كه فقط به مقدار مخارج روزانه بگيرند.

نيّت زكات‌

مسأله ١٦٦٢. در زكات قصد قربت شرط است، يعنى بايد براى اطاعت فرمان خداوند متعال زكات بدهد و بايد در نيّت خود معيّن كند كه زكات مال است يا زكات فطره؛ ولى اگر زكات گندم و جو و اموال ديگرى بر او باشد لازم نيست معيّن كند چيزى را كه مى‌دهد زكات كدام است.

مسأله ١٦٦٣. كسى كه زكات چند مال بر او واجب است اگر مقدارى زكات بدهد و نيّت هيچ كدام را نكند، چنانچه چيزى را كه داده همجنس يكى از آنها باشد، زكات همان جنس حساب مى‌شود و اگر همجنس هيچ كدام نباشد به همه آنها قسمت‌