رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٥ - زكات غلّات

مسأله ١٥٨٨. اگر مالك گاو و گوسفند و شتر و طلا و نقره در بين سال بالغ شود زكات بر او واجب نيست.

مسأله ١٥٨٩. زكات گندم و جو وقتى واجب مى‌شود كه دانه آن بسته شود و به آن گندم و جو گويند و زكات انگور و كشمش موقعى است كه ميوه برسد و به آن انگور گويند و همچنين در مورد خرما زمانى است كه خرما برسد و قابل خوردن شود، ولى وقت دادن زكات در گندم و جو زمانى است كه آن را خرمن كنند و كاه را جدا نمايند و در خرما و كشمش موقعى است كه خشك شود، مگر اين‌كه بخواهند آن را به صورت تر مصرف كنند كه بايد زكات آن را بدهند به شرط اين‌كه خشك شده آن به حدّ نصاب برسد.

مسأله ١٥٩٠. در مورد گندم و جو و كشمش و خرما زكات در صورتى واجب است كه هنگام واجب شدن زكات صاحب آنها بالغ باشد.

مسأله ١٥٩١. مالى را كه از انسان غصب كرده اند و نمى‌تواند در آن تصرّف كند زكات ندارد و همچنين هرگاه زراعتى غصب شده و موقعى كه زكات آن واجب مى‌شود در دست غاصب باشد، اگر بعداً به مالكش برگردد زكات ندارد.

مسأله ١٥٩٢. هرگاه طلا و نقره يا چيز ديگرى را كه در آن زكات است قرض كند و يك‌سال نزد او بماند، بايد زكات آن را بدهد، و بر كسى كه قرض داده چيزى واجب نيست.

زكات غلّات‌

مسأله ١٥٩٣. زكات گندم و جو و خرما و كشمش وقتى واجب است كه به حدّ نصاب برسد و نصاب آنها «٢٨٨ من تبريز، ٤٥ مثقال كمتر» است كه حدود «٨٤٧ كيلوگرم» برآورد شده (كمى كمتر از سه خروار).

مسأله ١٥٩٤. اگر قبل از دادن زكات، مقدارى از انگور و خرما و جو و گندم را مصرف كند يا به ديگرى بدهد، بايد زكات آن را بپردازد.