رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٦ - ٨ تشهّد

باشد، مثل اين‌كه ركوع را فراموش كند تا وارد سجده دوم شود كه در اين صورت نمازش باطل است.

١١. موالات‌

مسأله ٩٩٣. نمازگزار بايد موالات را رعايت كند، يعنى در ميان كارهاى نماز، مانند ركوع و سجده و تشهّد، آن قدر فاصله نيندازد كه از صورت نماز خارج شود وگرنه نمازش باطل است خواه عمداً باشد يا از روى سهو.

مسأله ٩٩٤. اگر در ميان حرفها يا كلمات قرائت، يا كلمات ذكر و تشهّد سهواً فاصله بيندازد كه صورت قرائت و كلمات از بين برود ولى صورت نماز از بين نرود، بايد برگردد و بطور صحيح بخواند؛ مگر آن‌كه وارد ركن بعد شده باشد كه نمازش صحيح است و بازگشت ندارد.

مسأله ٩٩٥. طول دادن ركوع و سجود و قنوت و خواندن سوره‌هاى طولانى در قرائت، موالات را به هم نمى‌زند، بلكه افضل است.

قنوت‌

مسأله ٩٩٦. قنوت در تمام نمازهاى واجب و مستحب، پيش از ركوع ركعت دوم، مستحبّ است؛ ولى احتياط آن است كه در نماز شفع قنوت را ترك نمايد و در نماز وتر با آن‌كه يك ركعت است خواندن قنوت پيش از ركوع مستحب مى‌باشد.

مسأله ٩٩٧. نماز آيات پنج قنوت و نماز عيد فطر و قربان در ركعت اوّل پنج قنوت و ركعت دوم چهار قنوت دارند.

مسأله ٩٩٨. در قنوت، ذكر و دعاى مخصوصى شرط نيست، همچنين بلند كردن دستها، ولى بهتر آن است دستها را تا مقابل صورت بلند كند بطورى كه كف دست رو به آسمان باشد و آنها را به يكديگر بچسباند و ذكر خدا بگويد و يا دعا كند؛ و هر ذكرى در قنوت بگويد جايز است حتّى گفتن يك‌ «سُبْحانَ اللَّهِ»، ولى‌