رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٤ - ٥ ركوع

مسأله ٩٢٦. شايسته است در نمازها در ركعت اوّل سوره‌ «انّا انْزَلْناهُ» و در ركعت دوم سوره‌ «قُلْ هُوَ اللَّهُ احَدٌ» را بخواند؛ و هيچ سوره‌اى را در هر دو ركعت تكرار نكند، مگر سوره‌ «قُلْ هُوَ اللَّهُ احَدٌ»؛ و سزاوار نيست در تمام نمازهاى شبانه روز سوره‌ «قُلْ هُوَ اللَّهُ احَدٌ» را ترك كند؛ و بهتر است سوره‌هايى براى نماز انتخاب شود كه انسان را متوجّه امورى كه به آن نياز دارند و ترك گناهانى كه به آن آلوده‌اند كند.

٥. ركوع‌

مسأله ٩٢٧. در هر ركعت بعد از قرائت، يك ركوع واجب است، يعنى به‌اندازه‌اى خم شود كه اگر بخواهد كف دستها را به زانو بگذارد بتواند، بلكه احتياط واجب آن است كه كف دستها را بر زانو بگذارد.

مسأله ٩٢٨. كسى كه دست يا زانوى او با ديگران تفاوت دارد، مثلًا دستش خيلى بلند است كه اگر كمى خم شود به زانو مى‌رسد، يا زانويش خيلى پايين است چنين كسى بايد به اندازه معمول خم شود.

مسأله ٩٢٩. كسى كه نماز نشسته مى‌خواند براى ركوع بايد بقدرى خم شود كه بگويند ركوع كرده است.

مسأله ٩٣٠. خم شدن بايد به قصد ركوع باشد، بنابراين اگر بدون اين قصد خم شود، نمى‌تواند آن را ركوع حساب كند؛ بلكه بايد بايستد و به قصد ركوع خم شود.

مسأله ٩٣١. در ركوع واجب است ذكر بگويد، ذكر ركوع بنابر احتياط واجب سه مرتبه‌ «سُبْحانَ اللَّهِ»، يا يك مرتبه‌ «سُبْحانَ رَبِّىَ الْعَظِيمِ وَ بِحَمْدِهِ» است كه بايد به عربى صحيح گفته شود؛ و مستحبّ است آن را سه يا پنج يا هفت مرتبه تكرار كند.

مسأله ٩٣٢. در موقع ذكر واجب بايد بدن آرام باشد؛ و براى ذكر مستحب نيز اگر آن را به قصد ذكر ركوع مى‌گويد آرام بودن بدن لازم است.